İlk başlarda okuyup birkaç gün sonra bıraktım. Ama kitabı bıraktığım günlerde tuhaf bir şekilde aklımın içinde yer edindi ve içimden bir ses bu kitabı oku diye bağırdı bana. Zaten okumaya tam anlamıyla başladığım andan sonra da hiç bırakamadım. Bağımlı olmuş gibi gecelere kadar okudum, arada Kayra ve Kinyas'ın, özellikle Kayra'nın yaptıklarından aşırı soğuduğum anlar olmuştu ama yine de bir şekilde beni kendime bağladı. Kayra'dan nefret ettiğim kadar sevdim Kinyas'ı. Kinyas'a sarılmak istedim ara ara, sanki etten kemikten bir insandı o; bir roman karakteri değildi. Hakan Günday'ı tebrik ederim, betimlerimelerin satırlarda bıraktığı izler ve okuyucuya yansıyan etkiler muazzamdı. Ara ara çok kızsam da karakterlere, yine de bağlandım. Uyarı yapmam gerekirse herkesin okuyabileceği bir kitap değil. Çok fazla hassas içerik var. Ama okunmaya değer mi, değer.