Jüpiter
@yankezel
'gecemin içine gel kafamın içi beter'
Öğrenci
16 Mayıs
132 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Ahh be Kafka bende öyle …Alıntı
…
— Hiçbir şey öylesine hediye edilmez bana, her şeyi elde etmek için çabalamam gerekir, sadece şu an ya da gelecek için değil, herkesin doğal bir biçimde sahip olduğu şeyleri bile tırnaklarımla kazıyarak elde etmek zorundayım.
“Tanrı'dan korkmak mı? Niye? Tanrı'ya güvenmeye bir diyeceğim yok. Ama çocuğumun Tanrı'dan korkmasındansa kibrit kutularına ya da likör kadehlerine tapmasını tercih ederim. Dünyadaki bütün felaketlerin başı korkudur. Tanrı'nın neden insanların ağzını bağlayıp ellerini kelepçeleyen, sonra da onları daire içinde koşturan modern bir diktatör olarak görülmesi gerektiğini anlamıyorum.
Almanya'daki bütün o pislikler, insanlar orada ezelden beri korkuyla terbiye edildiği için ortaya çıkabildi. Çocuğun dünyaya gözlerini açtığı andan itibaren ana babasından korkması bekleniyor. Üstüne bir de saygı duyması isteniyor. Niçin? Ana babanı ya seversin ya da sevmezsin, seversen onlara saygı da duyarsın zaten; eğer sevmezsen anan baban senin gösterdiğin saygıyı ne yapsın. Yani ilk önce baba çocuğun korkmasını ister. Sonra çocuk okulda öğretmeninden korkar, kilisede sevgili Tanrı'sından korkar, askerde üstünden, iş yerinde amirinden korkar, polisten korkar, hayattan korkar, ölümden korkar.
Sonunda bir millet korkuyla o kadar köleleştirilir, o kadar sakatlanır ki, korku içinde hizmet edebileceği bir hükümeti başa getirir. Bu da yetmez, korku içinde yaşamaya meraklı olmayan milletlere tahammül edemediğinden onları da korkutmaya girişir. Önce Tanrı'yı bir tür diktatör haline getirdiler ama artık ona da ihtiyaçları kalmadı, çünkü şimdi daha büyük bir diktatörleri var.”
"Aslında hiçbir şey yasadışı değildi, çünkü artık yasa diye bir şey yoktu."
Sayfa 16 - CAN SANAT YAYINLARI
Ben aykırıyım bayımAlıntı
Bir çiçeği koparmadan koklamayı bilmiyorsunuz bayım. Bir kadınla sevişmeden sevmeyi, dövüşmeden barışmayı.
Siz insan olmayı hiç denemediniz bayım?
Ne güneşin küfür yemediği kaldı sizden ne yağmurun. Çamurun içinden çıktık diyorsunuz ya hani, siz o çamuru bile kirlettiniz bayım. Sanıyorsunuz ki dünya sizin etrafınızda dönüyor, ama sadece sanıyorsunuz bayım. Yaşıyorsunuz ama yaşattığınız kaç umut kaldı elinizde. Dilinizde hep aynı pelesenk olmuş kelimeler. Kaç kitap okudunuz bayım? Kaç güzel cümle çıkar ağzınızdan? Kaç defa anlamaya çalıştınız kendinizi? Yüzünüzü mosmor eden koca bir yalnızlığınız var, ama göremiyorsunuz.
Burnunuzun ucundayken doğru olan.