İnsanları yalan söyledikleri zaman dinlemeyi severim. Olmak istedikleri, olamadıkları "kişi"yi anlatırlar.İzmirlinin sevilmemiş, hor görülmüş bir adam olduğunu sanıyorum.
Dostluklar,hovardalıklar,kabadayılıklar,yalnız ekmek düşünenlerde yavaş yavaş yok olmaya başlayan bu hisler ve hareketler,bir hatıra bile olamayacak kadar kafalarda sislendi.
Demir olsam çürürdüm, toprak oldum dayandım ...
"Öldür beni, öldür beni, öldür beni de kurtar ," diyordu.
"Ya bana bir çıkış yolu göster, ya da beni öldür yarabbi. Beni içine attığın bu cehenneme dayanamıyorum. Çatlayacağım."
"İlk tanıştığımızda bana esnemenin neden bulaşıcı olduğunu sormuştunuz, hatırlıyor musunuz ?"
"Elbette"
"Sebebi bu," dedi Hanzade Han. "Eninde sonunda her şeyin bir rüyadan ibaret olduğunu birbirimize ve kendimize hatırlatmak için."