Cok eski basimlarindan birini okumustum; dunyayi degistirebilecegime -en azindan kendiminkini- inandigim, en ufak bir yureklendirmede He-man gibi "Guc bende artik" nidasiyla hayata kilicimi cekecegimi dusundugum zamanlarda... Gercekten cok etkileyici bir dille yazilmis, sorunlari tahlil edip yerinde bir cozumleme mantigi gelistiren bir eser. Kitabin son sayfasini bitirip kapagini kapatinca, icimde ilik bir zafer havasi esmisti dogrusu. Ancak devirdigim onca yilin ardindan bakiyorum ki hic de bir ise yaramamis! Ne kisisel olarak gelismisim ne de kor talihim umulmadik yerde filan degismis! Basarinin matematigini cozmus gibi gorunen bir kitap olmasina karsin, hayattan sogumak ve kendinizden neleri basaramadiginizi dusundurmek sureti ile de nefret ettirmeye musait ayni zamanda. Elbette okur adayinda "okudugum sure icinde hayatima umidin rengi gelsin, ortamlarda icsel basarmalara heves edeyim de bir kac gun ese dosta forsum olsun!" niyeti varsa, ozenli bir sekilde elden gecirilebilir.