Bir kitap yazacağım, katalogu hayatım olacak!1000Kitap
Birkaç gündür Orhan Pamuk'un yeni kitabını okuyordum. Aslında elimde bir sürü kitap daha vardı ama bende her zaman Orhan Pamuk'un ayrı bir yeri olmuştur. Pek çok (meşhur ve değerli) kitabını okumamış olsam da her kitabın ayrı bir zamanı olduğuna inanırım. Tam da bu nedenle yeni kitabın çağrısına kulak verdim ve sabırsızca okumaya başladım.
Orhan Pamuk benim gözümde çok değerli bir romancıdır. Dediğim gibi pek çok kitabını okumadım ve okuduklarımın da hep zamanını bekleyip okudum. Okurken de hep tam zamanında okuduğumu hissettim. Çünkü Orhan Pamuk, dönemleri olan yazarlardandır. Ona yüklenemezsiniz, peş peşe göz gezdiremezsiniz. Benim için Orhan Pamuk kitapları sizi çağırır ve o an başka hiçbir kitaba odaklanamazsınız. Aslında böyle yazıyorum ama beni de uzun zamandır çağırmıyordu. Hatta kendisiyle uzaklaştık diyecektim ki favori kitabımın dizisi çıktı ve ben dizisinden sonra kendimi yeniden romanında buldum. Elbette Masumiyet Müzesi'nden bahsediyorum. Klişe gelebilir ama benim favori Orhan Pamuk kitabım Masumiyet Müzesi. Yıllar önce İstanbul hakkında hiçbir şey bilmezken ve hayata karşı çok kırılganken okumuştum. Beni o kadar içine çekmişti ki hayatım boyunca okumadan duramadığım kitaplar arasında oldu. Sürekli okuyor, sonu gelmeden elimden bırakmak istemiyordum. Burada bir detaya değineyim, o kadar hayranlıkla okuduğum o kitapta bahsedilen müzenin gerçek olduğunu da bilmiyordum. Bana göre ortada bir roman ve o romanda kurgulanan bir müze vardı. Sabırsızca kitabı bitirdim ve araştırma yaparken müze fotoğraflarına denk geldim. Sonrası büyük bir şaşkınlık, hayranlık, büyülenme anıydı. Çünkü o zamanlar benim için böyle güzel bir romanın gerçekten müzesinin olması rüya gibi geliyordu. Daha ilginciyse hâlâ öyle gelmesi! :)) Şimdiyse hâlâ kitabını heyecanla okumaya devam
"Bu hatıraları niçin yazdığımı sorsalar belki de hiçbir cevap vermeye lüzum görmem. Arzu ettim, yazdım. Diyelim ki bu da bir nevi çocukluktur."
Bu sözlerle 
Ömer'in Çocukluğu kitabını noktalayan 
Muallim Naci , bir çocuğun dünyayı ve hayatı kavrayışını en yalın, sıcak ve samimi bir dille okura ulaştırmayı amaçlamış olmalı ki okurken ve bittikten sonra en çok hissettiğim duygu samimiyet oldu.
Ömer'in Çocukluğu kitabını noktalayan Muallim Naci , bir çocuğun dünyayı ve hayatı kavrayışını en yalın, sıcak ve samimi bir dille okura ulaştırmayı amaçlamış olmalı ki okurken ve bittikten sonra en çok hissettiğim duygu samimiyet oldu.
Reklam
Selamlar. 
Orhan Kemal'in ağlayarak yazdım dediği bu kitabı uzun zamandır okumak istiyordum. Nihayet vakti geldi de tanıştık. İyi ki okudum.
El Kızı, yazarın toplumsal gerçekçilik bakış açısını belki de en güzel gösterdiği kitaplardan biri. El Kızı için oldukça pasif olan,nereye çeksen oraya hareket eden Nazan'ın hikayesi diyebiliriz aslında. Nazan, rastlanabilecek en kötü kayınvalidelerden biri olan Hacer'in gelinidir. Kocası Mazhar ise, Nazan'da istediği kadın profilini bulamayan bu yüzden de ondan soğuyan bir adamdır. Bir de minik oğulları Haldun ile dört kişilik bir konak yaşamında geçer kitap. Bu yaşamı okurken sinirlenmemek, üzülmemek elde değildi. Bu aileye ek daha bir sürü karakter var kitapta. Ama bu kitapta sevdiğim bir tane bile karakter olmadı ne yazık ki. Hepsi farklı yerden beni çıldırttı gerçekten. Aralarında en masumu tabii ki Nazan. Ama ben de onun bu kadar kendini ezdirmesine, koşulsuz güvenmesine, hep pasif kalışına çok daha fazla sinirlendim. Evet Kemal bize toplumsal alanda bir aile profilini veriyor. Ve bu tarz aileler sadece kitaplarda değil gerçekte de karşımıza çıkabiliyor. O yüzden belki de bu kadar dokundu bu hikâye..
Her bir karakteri ustalıkla işleyen, bu yüzden hepsi tanıdıkmış gibi gelen kitapları çok seviyorum. Bu kitap da benim için öyleydi. Türk aile yapısını, ahlâkı, doğruyu, yanlışı, toplumsal normları, yargıları, kötülüğü, çıkarcılığı, aşkı ve daha birçok temayı içinde barındıran gerçekçi bir hikâye. Yazardan okuduğum üçüncü kitap ve hepsi de beni çok etkiledi. İyi ki yazmışsın Kemal ve biz de iyi ki okuyoruz.
Orhan Kemal'in ağlayarak yazdım dediği bu kitabı uzun zamandır okumak istiyordum. Nihayet vakti geldi de tanıştık. İyi ki okudum.
El Kızı, yazarın toplumsal gerçekçilik bakış açısını belki de en güzel gösterdiği kitaplardan biri. El Kızı için oldukça pasif olan,nereye çeksen oraya hareket eden Nazan'ın hikayesi diyebiliriz aslında. Nazan, rastlanabilecek en kötü kayınvalidelerden biri olan Hacer'in gelinidir. Kocası Mazhar ise, Nazan'da istediği kadın profilini bulamayan bu yüzden de ondan soğuyan bir adamdır. Bir de minik oğulları Haldun ile dört kişilik bir konak yaşamında geçer kitap. Bu yaşamı okurken sinirlenmemek, üzülmemek elde değildi. Bu aileye ek daha bir sürü karakter var kitapta. Ama bu kitapta sevdiğim bir tane bile karakter olmadı ne yazık ki. Hepsi farklı yerden beni çıldırttı gerçekten. Aralarında en masumu tabii ki Nazan. Ama ben de onun bu kadar kendini ezdirmesine, koşulsuz güvenmesine, hep pasif kalışına çok daha fazla sinirlendim. Evet Kemal bize toplumsal alanda bir aile profilini veriyor. Ve bu tarz aileler sadece kitaplarda değil gerçekte de karşımıza çıkabiliyor. O yüzden belki de bu kadar dokundu bu hikâye..
Her bir karakteri ustalıkla işleyen, bu yüzden hepsi tanıdıkmış gibi gelen kitapları çok seviyorum. Bu kitap da benim için öyleydi. Türk aile yapısını, ahlâkı, doğruyu, yanlışı, toplumsal normları, yargıları, kötülüğü, çıkarcılığı, aşkı ve daha birçok temayı içinde barındıran gerçekçi bir hikâye. Yazardan okuduğum üçüncü kitap ve hepsi de beni çok etkiledi. İyi ki yazmışsın Kemal ve biz de iyi ki okuyoruz.
İçinizdeki Gizli yazarı ortaya çıkarmak istersek ne yapmalıyızEdebiyat & Roman
Kitab çok sürükleyici okurken asla sikilmicaksiniz ben savanna edebiyat editörü aynı zamna da kendi hikayesini yazmaya çalışan bir yazarim ama çalıştığım iş yerinde sadece ve sadece edebi eserler yazılıyor ve benim yazdim eserlerlerse boş gözüküyor zaten kimseye göstermiyorum ve aynı zamanda da şirketimiz mali olarak zor günlerden geciyor ve az para kazanıyorum çünkü kendi evime çıkacak param yok ve ben kimleri kalıyorum
Evet kizkardesimin bir odasını kiraladim orda onunla ve nişanlısının beraber kalıyorum bu arada nişanlısı benim 8 yıl çıktığım eski sevgilim ferris evet ne dediniz duyar gibiyim ama paranız yoksa öyle bu durum benim canımı sıkmıyor çünkü çare ailesi bir birbirine her koşulda destek olur
Neyse iş yerine yeni biri g3ldi bu kimmi sevgili patronunuz oglu will aynı annesine benziyor onun gibi sert ve gülümsemiyor çünkü daha önce gülümserken gormedim bu ara da ben şirkete özel bir yer keşfettim ve oraya yazdığım romanın taslağı bıraktım ama sabah giyimde ise Gizli bir editöre düzeltmem gereken yerleri yazıyordu ban bu kimdi gizemli editöre kim
Ne yazsam kelimeler anlamsız, eksik, yetersiz.
Bir kitap insanı silkeleyebilir mi?
O kadar çok şey söylemek istiyorum ki...
Dakikalardır en iyi nasıl anlatılır, hissettirilir diye ekrana bakıyorum...
Kaç şey yazdım, sildim...
Kitabı okurken ara ara kapağını kapatıp dinlendim, yine devam ettim...
Hani nereye gidersen git içindeki huzursuzluk seninle gelir ya,
Hani sanki huzur, bulunduğun yerden çok başka yerdedir ya öyle bir his
Seher...
Kendini ait hissedeceği evi aramış, durmuş.
Nereye giderse gitsin hep yabancısı olmuş yaşadığı evlerin...
Kitap boyunca ona eşlik eden bir yol akadaşıyla yürüyerek bir yolculuğa çıkıyor.
Belki yaşadığı evi bulmuyor ama kendini buluyor Seher...
Kitabın güzelliğini anlatacak kelime bulamıyorum.
Seherle tanışmalısınız, kendinizle tanışmalısınız, canı gönülden tavsiye ediyorum.
Hassas kalpliler okumasın…Alıntı
Keşke bu kitap hiç yazılmasaydı ve ben de hiç okumasaydım..!
Kitabı bitireli haftalar oldu ama yorumunu bile yapamadım daha. İçim paramparça, tarifsiz bir hüzün bıraktı bende.
Bir grup psikiyatrist ve psikolog, fareler üzerinde bir deney yapar. Zekayı yapay olarak yükseltmeye çalışırlar. Algernon isimli bir deney faresinde deney başarılı olur ve zekası normal seviyenin çok üstüne çıkar.
E madem öyle bunu neden insanlarda denemiyoruz diyerek Charlie’yi denek olarak seçerler. Charlie, zihinsel engelliler sınıfındaki en azimli adamdır.
Fakat bilim insanları, fareler üzerindeki deneyin tüm çalışmalarını henüz tamamlamamıştır. Farenin zekası fazlasıyla yükselmiştir ancak zaman içinde nasıl bir değişim göstereceği henüz bilinmemektedir. Bu süreyi beklemeden Charlie’yi ameliyata alırlar.
“Not: Lütfen eğer vaktiniz olursa Algernon’un arka bahçedeki mezarına birkaç çiçek koyun olurmu.”
“Dışarıda hava soğumaya başladı ama ben Algernon’un mezarına hala çiçek koyuyorum. Bayan Mooney bir farenin mezarına çiçek koymak aptallık diyor ama ona Algernon’un özel bir fare olduğunu söyledim.”
“Kendimi anlamazsam bütün bir insan olamam…”
“Gündüzleri - düşündüm, okudum ve yazdım; ve geceleri de - kendimi aradım.”
“Önemli olan şey, ne olursa olsun yukarıya doğru koşmaya devam etmekti.”
“Sadece yalnız bırak beni… Ben kendim değilim. Paramparça oluyorum ve seni burada istemiyorum.”
“Hayata neden hep bir pencereden baktığımı bir anlasam…”
“İşte, tam böyle sevmiştik birbirimizi, gece sessiz bir gündüze dönüşene kadar.”
“Bana neler oldu? Neden dünyada bu kadar yalnızım ben?”
“Benim ışığımın senin karanlığından daha iyi olduğunu kim iddia edebilir?”
Reklam
Reklam