Posta kutusundaki Mızıka... Yazarın okuduğum ilk kitabı; neydi beni bu kitabı okumaya sevk eden ?
Unutulan mektubun kefareti...
Sevgili dostuna seslenen yazar, eşsiz konulara değiniyor.
Tamamen içsel, tamamen dostane. Her mektupta bir ana konu. Sınırlar, insanlar, kelimeler , konuşmalar.
Öylesine güzel tespitler vardı.
Sevgiyi ve dostluğu öğretiyor kitap. Ölümü sıkça hatırlatıyor
Okumaya kıyamadım denebilir. Bir kalem al, masa başına geç. Çiz altını. Sonra bitince yeniden dön bak. Kelimeler değerli. Ve değerli kelimelerden değerli cümleler oluşmuş bir kitap. Günümüzde onca kötülüğe inat iyilik dolu kelimeleri...
yazarın şiirsel bir dili var. Her telden esiyor. Birçok kişi var sayfalarının arasında.
Her bölüm bittiğinde durup düşündüren, gülümseten, sonra kendi düşüncelerini de katıp ilerlenen kitap.
Hatta iddia edebilirim ki, bir dosta alınabilecek eşsiz bir kitap özelliği taşıyor.
Kesinlikle tavsiye ederim