Tam elli üç yıl yedi ay on bir gün önce Florentino Ariza bir telgraf götürdü Lorenzo Daza’nın evine. Burada iyi haber getirdiği için parasını aldı ve dönerken bir görüntüyle karşılaştı. Annesine
“Ah Yârabbim o dakikada karşımda bir ayna bulunmadığına,kendimi doya doya seyredemediğime ne kadar müteessirdim.İlk defa,evet bütün ömrümde ilk defa böyle mühim bir cümle söylemiştim.”