Karanlıkta asla yalnız kalamamak
Bir insanın rüyalarını düşüncelerinden ayırt edememesi korku dolu ve vicdanı rahat olmayan kimselerde çok olur.Rüyaları ve diğer güçlü hayalleri görme ve duyulardan ayırt etme bilgisizliğinden geçmişte doğadaki hayvanlara,perilere ve benzerlerine tapan putperestler çıkmıştır.Ve günümüzde de perilere,hayaletlere ve cinlere inanan insanlar vardır.Bu batıl inançlılar korkunç hikayelerle doluysalar ve karanlıkta yalnızsalar benzer hayallere kapılırlar ve mezarlıkda ruhların ve ölülerin yürüdüklerine inanırlar oysa bu sadece onların hayal gücüdür.
(Cinleri gören birçok tanıdığım oldu,Annem köyde cinlerle karşılaştığını söylemişti,gene Tokatlı bir Alevi arkadaşım köyde cinleri gördüğünü söylerken korku ile bahsediyordu.Aslında bunlar gerçek olsa bile kişilere evhamdan başka zarar vermez,fiziki bir zarar veremezler sadece evham ile kişileri endişeye sevk ederler.Cinlerin insandan üstün bir halleri yoktur.)
Sayfa 26
Sana zarar veren insanlardan uzaklaşmak, kin değil; kendine merhamettir. Herkesi affedebilirsin ama herkesin yanında olmak zorunda değilsin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Henüz çoğumuz hayatın özünü anlayamayarak havada saadet,kuyu dibinde cennet arayan,birbirimizden keramet bekleyen,boş şeylere kapılan,vaatlere aldanan saf kimseleriz.
Tarzlar başkalaştı.İnsanın mayası hep o maya…Kötüler daha kurnazlaştı.Birbirine zarar verme ilerledi.Fenalık büyüdü.
"Ne talihsizim ki bu benim başıma geldi." Hayır talihsiz değilsin, "Bu benim başıma geldiği için talihliyim, zira bana hiçbir zarar veremedi ve şu andaki, ya da gelecekteki yaşamım için de korkmuyorum," demeli. Çünkü herkesin başına talihsizlik gelebilir, ama herkes talihsizliği zarar görmeden atlatamaz. Öyleyse neden talihsizlik değil, talih olmasın?
Bütün kadın hastalarına böyle kaba mı davranıyorsun?" Sesim zindanımın boş odasında yankılanıyordu. "Omzundaki yarayı tedavi etmek için LANET MEMELERİNİ ortaya çıkarmana gerek yoktu!" diye bağırdım yüzüne.
İnledi ve altına işedi. "L-l-l-lütfen, Kronos'un şerefi üzerine yemin ederim, bunu bir daha yapmayacağım," dedi.
Korkudan titrerken Hermes Hanedanı'nın balığı beyaz ceketinin cebinde parlıyordu.
"Bana zarar verme," diye yalvardı. "O sadece bir Olimpos melezi. Önemli yok, haberi bile yok. Önemli bir şey değildi. Sadece memelerini görmek istemiştim. Sadece bir anlığına. Çok az Spartalı kadın var," diye geveledi.
Safra tadı alıyordum.
Onu durdurmak için orada olmasaydık neler yapabileceğini düşündüm. Helen'e de neler yapabileceğini.
Genellikle tüm hanedanlarla yakın çalışan, son derece saygın bir doktordu.
"Kronos aşkına, lütfen," diye yalvardı, gözyaşları yüzünden akıyordu. "Önemli bir şey değildi. Onun bir önemi yok."
"Kronos seni kurtarmayacak," dedim karanlık bir sesle. "Senin gibi pis, şerefsiz sapıkları umursamaz."
Güçlerimi harekete geçirdiğimde göğsümde bir acı hissettim.
Daha çok mücadele etmeye, çığlık atmaya başladı. Biri bana yardım etsin! Lütfen!
Çenesini kabaca kavradım ve başını geriye doğru çekerek gözlerinin içine baktım. "Sana bir sır vereceğim," dedim, sesim düz ve soğuktu. "Alexis Hert hayal edebileceğinden çok daha önemli ve benim korumam altında. Bunun ne anlama geldiğini biliyor musun? Benim olan birine zarar verdin."
Kelimelerle sırlarımızı açığa çıkarırız, aşklarımızı anlatınız korkularımızı yaratırız, kendimize kelimelerle ihanet ederiz... Bir ihaneti kelimelerle teşhir ederiz... Kelimeler bazen kibir yapar kimi zaman da kederli... Başkalarını cezalandırmak veya kendi kendine zarar vermek için kullanılan maharetli kelimeler Tüneller kazdıran, kıyametler koparttıran kelimeler. Sınırları yok eden mahrem kelimeler, eşikten getirtmeyen, sırları ifşa eden kelimeler.
.
