Zehra Akınç
@zehraadan
“Hantallık olmasın, her cümlenin ve her kelimenin altından kıvrak bir espri göz kırpsın.”-Sevan Nişanyan
Şu anda okuduğu kitap
Ertesi gün hiç kimse ölmedi.1000Kitap
Merhaba değerli okurlar,
Jose Saramago, Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş adlı eserinde yine alışılmış kuralları ortadan kaldırıyor. Saramago’nun karakterlere isim vermediği kendine özgü evreninde, adı bilinmeyen bir ülkede bir sabah kimse ölmemeye başlar ve biz de sonrasında gelişen olaylara tanıklık ederiz.
Yazar, bu sıradışı durumu kurduğu güçlü felsefi altyapıyla son derece inandırıcı bir şekilde ele alır. Okuyucuyu kitabın içine çekerek sürekli sorgulamaya yönlendirir; yaşam, ölüm ve düzen üzerine düşündürür. Üstelik ortaya çıkan her soruya, metin içinde farklı açılardan cevaplar sunar.
Kural tanımayan anlatımıyla Saramago’nun etkileyici dünyalarından biri olan bu eser, okura derin bir düşünme deneyimi yaşatıyor. Herkese tavsiye ederim.
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş 
José Saramago
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş José Saramago
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beni yerden yere vuran o kitap…1000Kitap
Merhaba değerli okurlar, bugün size biraz beni yerden yere vuran o kitaptan bahsetmek istiyorum.
Cengiz Aytmatov’un eserlerini her zaman etkileyici bulurum ancak Toprak Ana benim için ayrı bir yere sahip oldu. Uzun zamandır bir kitabın beni bu kadar derinden sarstığı olmamıştı.
Kitapta, Tolgonay adlı bir annenin savaş yıllarında yaşadığı acılar ve kayıplar, Toprak Ana ile dertleşmesi üzerinden anlatılıyor. Yazar, sadece bir annenin hikâyesini değil; savaşın bir köyde, bir evde ve aslında tüm bir toplumda bıraktığı derin izleri çok etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor.
Okurken hem büyük bir hüzün hem de direnme gücü hissediliyor. Kitap, acıya rağmen ayakta kalabilmenin mümkün olduğunu güçlü bir şekilde anlatıyor.
Sonuç olarak, Toprak Ana beni çok etkiledi ve herkesin mutlaka okuması gerektiğini düşündüğüm bir eser.
Toprak Ana 
Cengiz Aytmatov
Toprak Ana Cengiz AytmatovMerhaba değerli okurlar, Bir solukta okuduğum, kısa ama çarpıcı bu hikâyeyi sizinle de paylaşmasam olmazdı.
Düyşen Öğretmen ile Altınay’ın hem üzücü hem de ilham veren mücadelesi, 1920’li yılların Kırgız köy yaşamını ve eğitime bakışı etkileyici bir şekilde yansıtıyor.
Herkesin karşısına bir Düyşen çıkar mı bilinmez, Altınay belki de şanslı olanlardandı— buna şans denirse tabii.
Yazar, hikâyenin arka planında Lenin ve dönemin siyasi atmosferine de değinmiş.
Kısacası, bu hikâye beni çok etkiledi ve herkesin okumasını kesinlikle tavsiye ederim.
İlk Öğretmenim Cengiz Aytmatov
İlk Öğretmenim Cengiz Aytmatov
İnce Memed
Yaşar Kemal 
İnce Memed 1 
İnce Memed 2
15 gündür neredeyse İnce Memed’le yaşıyor gibiyim. Serinin 1. ve 2. kitaplarını art arda okuyup bitirdim. 3. kitaba geçmeden önce biraz soluklanmak, okuduklarımı içselleştirmek istedim. Çünkü sadece Memed değil, ben de onunla birlikte yorgun düştüm.
İlk kitap beni derinden etkiledi; özellikle sonu gözlerimi yaşarttı. İnce Memed’in acısı, çaresizliği ve umudu içime işledi. İkinci kitap ise bambaşka bir çarpıcılıktaydı. Köylüye reva görülen zulüm, ağaların kendilerini temize çıkarmak için devleti kullanması kanımı dondurdu.
“Bir Abdi gider, bir Hamza gelir” diyordum içimden; bir Memed yetmez bu düzeni yıkmaya. Ama sonra fark ettim ki bazen bir gölge bile yeter. İnce Memed’in adı bile köylüye umut oldu. Çünkü mücadele, umutla başlar.
Evliya olacağına eşkıya olan İnce Memed’in hikâyesi, sadece bir adamın değil; bir halkın direnişinin, adalet özleminin hikâyesi. Yolun daha nereye varacağını merakla bekliyorum.
İnce Memed yalnız bir roman değil, Anadolu’nun direncini, halkın susmayan sesini anlatan destansı bir anlatı. Herkesin hayatında bir kere okuması gereken bir eser. Kendimi geç kalmış saymıyorum, demek ki doğru zaman buymuş bu eseri okumak için, ama mutlaka doğru zamanı bulun ve okuyun.1000Kitap
Yaşar Kemal İnce Memed 1 İnce Memed 2
15 gündür neredeyse İnce Memed’le yaşıyor gibiyim. Serinin 1. ve 2. kitaplarını art arda okuyup bitirdim. 3. kitaba geçmeden önce biraz soluklanmak, okuduklarımı içselleştirmek istedim. Çünkü sadece Memed değil, ben de onunla birlikte yorgun düştüm.
İlk kitap beni derinden etkiledi; özellikle sonu gözlerimi yaşarttı. İnce Memed’in acısı, çaresizliği ve umudu içime işledi. İkinci kitap ise bambaşka bir çarpıcılıktaydı. Köylüye reva görülen zulüm, ağaların kendilerini temize çıkarmak için devleti kullanması kanımı dondurdu.
“Bir Abdi gider, bir Hamza gelir” diyordum içimden; bir Memed yetmez bu düzeni yıkmaya. Ama sonra fark ettim ki bazen bir gölge bile yeter. İnce Memed’in adı bile köylüye umut oldu. Çünkü mücadele, umutla başlar.
Evliya olacağına eşkıya olan İnce Memed’in hikâyesi, sadece bir adamın değil; bir halkın direnişinin, adalet özleminin hikâyesi. Yolun daha nereye varacağını merakla bekliyorum.
İnce Memed yalnız bir roman değil, Anadolu’nun direncini, halkın susmayan sesini anlatan destansı bir anlatı. Herkesin hayatında bir kere okuması gereken bir eser. Kendimi geç kalmış saymıyorum, demek ki doğru zaman buymuş bu eseri okumak için, ama mutlaka doğru zamanı bulun ve okuyun.
Dorian Gray'in Portresi 
Oscar Wilde
Merhaba değerli okurlar,
Bugün sizlerle Oscar Wilde’ın tek romanı olan Dorian Gray’in Portresi üzerine düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Bu kitap sadece edebi anlamda değil, yazıldığı dönem itibarıyla da oldukça tartışmalı bir eser. Hatta Wilde, bu eser nedeniyle dönemin ahlak anlayışına aykırı davrandığı gerekçesiyle iki yıl hapis cezası almıştır. Kitabın merkezinde bariz bir şekilde hissedilen eşcinsel yönelimler ve estetik anlayışı, dönemin toplumu için kabul edilemez görülmüştür.
Her ne kadar olaylar Dorian Gray'in etrafında şekillense de hikâye üç ana karakterin etrafında dönüyor: Ressam Basil, genç ve etkileyici Dorian Gray ve en çarpıcısı Lord Henry. Bana göre kitabı asıl yönlendiren karakter Lord Henry. Onun zekice sözleri, sivri dili ve hayata dair aykırı bakış açısı Dorian üzerinde derin etkiler bırakıyor. Henry, Dorian’a portresinin hep genç kalacağını ama kendisinin zamanla yaşlanacağını söylediği an, hikâyenin kırılma noktası başlıyor. Dorian, kendi gençliğini yitirmemek adına portresine karşı büyük bir kıskançlık duyuyor ve sonsuz gençlik için dua ediyor. Bu dileği kabul gördükten sonra ise tüm ahlaki sınırlar bulanıklaşıyor.
Roman boyunca işlediği her günahın izini portresinde gören Dorian, kendi fiziksel kusursuzluğunu korurken ruhunun karanlığına saplanıyor. Estetik takıntılar, bencillik, güç ve gençlik arzusu kitabın ana temalarını oluşturuyor. Wilde’ın dili oldukça akıcı; özellikle Lord Henry’nin aforizmaları ve hayat görüşleri, kitabı adeta bir alıntı şölenine çeviriyor. Altını çizdiğim cümlelerin sayısını unuttum desem yeridir.
Dorian Gray’in Portresi, yalnızca bir bireyin çöküş hikâyesi değil, aynı zamanda toplumun dayattığı güzellik ve ahlak anlayışına da ince bir eleştiridir. Kitabın sonu ise oldukça çarpıcı ve