"Şimdi bize öğretilen bir tıp nosyonu da var, bundan çok şey ögreniyorsunuz. Pozitif bilimin getirdiği bir şey bu, sorunu saptamak, yani teşhis koymak,çözüm bulmaya çalışmak, yani tedavi etmek, sonra sürekli gözetim,denetim, duruma göre tedaviyi değiştirmek. Böyle bir sistematigi var bunun. Yani bu hasta olunca da böyle,başka bir sorunla karşılaştığınızda da böyle,hep bir çıkar yol arıyorsunuz."
"Durum ne olursa olsun,kurtulmanız gerekiyor, bir şekilde kurtulacaksınız. Böyle bir durumda kendime bir hedef koyuyorum ve hep o hedef doğrultusunda düşünüyorum. Neden bu benim başıma geldi diye ağlayıp sızlayarak kendime acımak değil de, şunu nasıl atlatabilirim duygusu. Yani etken olma. Nasıl kurtulacağım, ne yapabilirim?"
"Yapıcılıkta yalnız bir şeyi görme değil, aynı zamanda seçme de önemli. Ben neyi yapabilirim, neyi yapamam, olanaklarım nedir, sınirlarım nedir? Insanın kendini tartarak kendisiyle hesaplaşması."
"Yaşamımda sanki dünyanın sorunları beni bulmuş gibi bir duyguya kapıldığım çok olmuştur. Ama insan zamanla bunların içinden bir seçim yapıyor, yapabileceği kadarında odaklaşıyor. Her şeyi yapamayacağıma göre kendi gücümü ve olanaklarımı tartmam gerekiyor. Belki bir şeyi sevme, işe yarama duygusuyla başa baş gidiyor. Işe yaradığınızı düşündügünüz anda huzurlu oluyorsunuz. Yaşamdan tat alıyorsunuz. Bu öyle güzel bir şey ki, insanlar bunu bir keşfedebilseler!"