Üstteğmen Türkmen’le mevzileri dolaşırken onun kaldığı yere gittiğimde ne göreyim: Bir yer altı sığınağı. Taş üstünde bir battaniye, biraz yiyecek ve su. Bol cephane. Tüylerim ürperdi. Askerin yaptığı fedakarlık, çektiği sıkıntı, verdiği yaşam mücadelesi beni oldukça gururlandırdı ama yüreğimi de yaktı.
Göreve başladığımda İran sınır boyundaki tüm köylerin durumu aynıydı. Korucu olmak istemiyorlardı ve gizlice teröristlerle iş birliği yapıyorlardı. Bunun nedeni ülkelerini sevmemeleri değil, teröre destek verdiklerinden de değil sadece ve sadece kaçaktan elde ettikleri geliri kaybetmemek içindir.
Pkk’nın İran ve Irak sınır hattında haraç aldığını ve sözde gümrük noktaları teşkil ettiğini herkes biliyor ancak ülkeler arası sorun çıkmasın diye bir işlem yapılamıyordu. Ülkeler arası sorun çıkmasın diyen zihniyetler, kaçaktan gelen paranın teröre gittiğini, bize mermi olarak geri döndüğünü ve bizi şehit ettiğini sanıyorum bilmiyorlardı.
