Bir İdam Mahkumunun Son Günü

8,5/10  (275 Oy) · 
705 okunma  · 
197 beğeni  · 
6.458 gösterim
Victor Hugo (1802-1885): Fransız edebiyatının en ünlü yazarlarından biri olan sanatçı, edebi ününü şiirleri ve oyunları ile kazandı. Romantik akımın en tanınmış adları arasında yer aldı. Toplumsal sorunlar ve politikayla yakından ilgilendi, 1848 ayaklanmalarının ardından Kurucu Meclis'e katıldı, daha sonra milletvekilliği yaptı, l'Evénement adlı bir gazete çıkardı. 1852'de Louis Bonaparte'ın imparatorluğunu ilan ettiği hükümet darbesine karşı çıktığı için sürgün edildi. Cezası 1859'da sona erdi, fakat imparatorluk yıkılana kadar gönüllü olarak sürgünde kaldı, 1870'de Fransa'ya döndü. 1871'de Paris Komünü'nü desteklemese de komüncüleri savundu. Victor Hugo 1829 yılında yayımladığı Bir İdam Mahkûmunun Son Günü adlı romanıyla idam cezasına taviz vermez bir tavırla karşı çıktı. Klasik edebiyatın şaheserleri arasında yer alan Notre-Dame'ın Kamburu ve Sefiller adlı romanlarıyla dünya edebiyat tarihine geçti.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Kasım 2013
  • Sayfa Sayısı:
    136
  • ISBN:
    9786053609902
  • Orijinal Adı:
    Le Dernier Jour D'un Condamne
  • Çeviri:
    Volkan Yalçıntoklu
  • Yayınevi:
    İş Bankası Kültür Yayınları
  • Kitabın Türü:
Mahmut Çayır 
21 Kas 2016 · Kitabı okudu · 1 günde · 3/10 puan

Victor Hugo’nun, görüşlerini insanlara empoze etmek için yazmış olduğu bir eser. Benim okuduğum yayınevinde mahkumun suçu belirtilmemişti, başka yayınlarda, ailesi için yanlışlıkla birini öldürmüş olduğu yazıyormuş. Bu önemsiz bir ayrıntı çünkü mahkum ne kadar suçlu ya da masum olursa olsun, tasfirler mahkumun “suçsuz” olduğuna inandırıyor okuru. Suçsuz birinin idam edilmesi elbette zulümdür. Eserin bıraktığı etkinin sebebi de budur.

“Hugo çocuk yaşta, İspanya’da idama götürülen bir mahkumun yoldan geçişini izlemiş ve 16 yaşındayken, bir kızın, Adalet Sarayı önünde kızgın demirle cezalandırılışı sırasındaki dayanılmaz feryatlarını unutmamıştı.” Yazıyor önsözde. Bu olaylar üzerine idama karşı çıkan bir görüşe sahip olduğu düşünülüyor. Aklıma şu soru geldi; acaba Victor’un 19 yaşında boğularak ölen kızı, bir cani tarafından katledilseydi ve Victor kızının dayanılmaz feryatlarını duymuş olsaydı yine de idama karşı çıkar mıydı?

“En iyi kural, kuralsızlıktır.” Sloganı ile hareket ederek, anarşiyi göz ardı eden Romantikler’in öncüleri arasındaki Victor Hugo, hümanizminde savunucularından. Ölümünden sonra yayımlansın istediği 5 cümle arasında; “Bütün ruhlardan benim için dua etmelerini rica ediyorum. Tanrı’ya inanıyorum.” var. İyi de Hümanizm’in temellerinde Tanrı’yı reddetme de var. Bu ne yaman çelişki Victor?

“Ne olursa olsun idam olmamalı.” Sözü Müslüman için çok tehlikelidir, zira Şeriatta idam var. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak yorum yap Ehli İslam. Hümanizm, içinde Sekülerizme büyük yer ayıran, İslam düşmanı tuzaklardan biridir. Sakın bu tuzağa düşmeyin!

İdamını isteyecek kadar nefret ettiği biri olmayan şanslı insanlar, görüyorum ki empati eksikliği çekenlerdensiniz. Şansınız daim, empatiniz bol olsun.

Hümanizimi sağlığa uyarlarsak, kangren tedavisini cinayet ile bir tutmuş oluyoruz. Ne suç işlerse işlesin kimse ölmemeli. Ya ne yapılmalı? Ömür boyu hapis işkencesi ile mi cezalandırılmalı? Ölüme onay yok ama işkenceye var öyle mi? Ya da en iyisi hiçbir şey yapmamak. Güçlü güçsüzü ezsin.

Kendi içinde bile tutarlılık barındırmayan bir akıma kapılmak için fazla zorlanmış olmalılar…

“Sanki haftalar değil de yıllar önce, ben de herkes gibi bir insandım. ” sözleriyle başlayan roman, hümanizmin en önemli eserlerinden bana göre. Mahkum, mahkemede cezasına karar verilirken, kürek mahkum olması için direnen savunma avukatını sert biçimde durdurur: “ Yüksek sesle haykırarak yinelemek istiyordum! Yüz kez ölmeyi tercih ederim!” der. Victor Hugo, mahkumun durumu için bizi karar hakimi pozisyonuna da sokmuyor. Mahkumun suçlu ya da suçlu olmaksızın durumuna bakılmaksızın, verilen cezanın her koşulda insanlık dışı olduğuna dikkat çekiyor. Ben zevkle okudum, dönem şartlarıyla birlikte değerlendirdiğim de gerçekten kaliteli bir eser. Okumanızı tavsiye ederim.

Aysel 
17 Eki 2015 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 10/10 puan

Kendimi mahkumun yerine o kadar koymuşum ki, elim sürekli boynuma gitti.
İçimde sürekli mide bulantısı baş kaldırdı.
(Yine baş yazmışım. Uzun süre baş sözünü duymak istemiyorum.)

"Ne geçecek ki" diyor " benim başımı alınca insanların eline." mahkum. (yine baş dedim :(( )
Bazen af etmek lazım.

Mutlaka okumalısınız.

kitap Dostoyevskinin de dediği gibi "ölüm mahkumunun son gününe , son saatine, hatta son dakikasına kadar anılarını yazdığı şekilde bir yöntemle anlatılmıştır." insanlaştıran duyguların mekan zaman yer farketmeksizin olduğunu yazar çok güzel anlatmış tarih boyunca uygulamada eksiklik gösteren ceza hukukuna, bir devrimin olduğu Fransız yıllarında anlatılması ayrı bir tamamlayıcılık olmuş. bu arada kitabın önsözünü muhakkak okuyun

mustafa tamer akder 
24 Eki 2014 · Kitabı okudu · 9/10 puan

bu kitap insanların genelinin empati kuramayan vicdanı görse tanımayacakların ne kadar acımaz olabileceklerini çok güzel bir şekilde tasvir edilmiş idam mahkumunun duyguları gelgitleri çok iyi yansıltılmıştır hata yapan insanların tekrar topluma adaptasyon eğitimi verilmemesi ve düzgün bir gözetim altında toplumla kaynaştırılmamasını ince bir şekilde eleştirilmiş herkesin bir kere okuması gereken bir kitap

Hakan TEKİN 
 04 Tem 2016 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 9/10 puan

Attığı her adımda, geçen her saniyede, düşlediği her anıda ölür mü insan? Bir insan yaşarken ölür mü? Yaşayan birine ölü denir mi? Bir İdam Mahkumu ise...

Kitabı okumaya başlamam zaten ayrı bir hikaye bunu okumam için bana vesile olduğun için sana ayrıca teşekkür ederim.Şu an çok karmaşık duygular içerisindeyim bir insanın ölüme giderken yaşadığı acılar çektiği psikolojik baskıyı an ve an yaşadım sanırım.Yaptığı tasvirler.bu acıları çektiği yerler,çamura bulanmış yağmurda ıslanan ve bir insanın ölümünü izlemeyi heyecan içinde bekleyen insanlar an ve an gözümde canlandırdım.
Korku,acı,umut ile dolu bekleyiş içerisindeki bir mahkuma her ne yapmış olursa olsun bir insan olarak içimde çok büyük bir merhamet duygusu gelişti.Ama bazende diğer pencereden bakmak lazım olaylara.Yine de bir insana ölüm cezası vermek ve bunun ağırlığını taşımak çok zor bir baskı olsa gerek.Çok ince bir çizgi.İnsan bazen çok sevdiğiniz birine zarar veren için bile bunu yapamaz diye düşünüyorum.Benim için en zor okuduğum satırlar çocuğu ile geçirdiği anlardı ki burda göz yaşlarımı tutamadım.Bence mahkum orda ölmüştü zaten...............

Muzaffer Akar 
06 Oca 14:06 · Kitabı okudu · 2 günde · 8/10 puan

XIX. Yüzyılın başlarında yazarın 26 yaşında yazdığı, Dünya Edebiyatında mihenk taşı olabilmiş sarsıcı bir kitap. İsminden konusu belli yazarın anlatımını da bilmeyen yoktur zaten (Sefiller). Benim en çok ilgimi çeken Dünyada ilk defa anlatıcının romanın kahramanı olması ve edebiyatta bir çığır açması, diğeri de yazarın çok genç yaşta sahip olduğu olaylara bakış açısı ve irdeleme yeteneği. Dehaya saygı göstermemek imkansız.

Pelin Tunç 
22 Eyl 2015 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Kitabın önsözü... Beni fazlasıyla sarsan kısmı. Dönemin yaşantı biçimini özellikle ceza sisteminin yapısı, bu doğrultuda halkın idama karşı tepkileri, Krallıkla yönetilen sistemin ceza sistemine yönelik aldıkları kararlar... Beni derinden sarsan özellikle bu saydıklarıma tekabül edecek yaşanmışlıklar. İdam sahnesinde görmek ve duymak istemediğiniz ayrıntıların hepsi önsözde. Geçmişin ilkelliği yaratıklara mahsus ceza yöntemlerini okumak ister istemez bilincinizde belli görüntülerin oluşmasına vesile oluyor ve bundan kurtulamıyorsunuz bir de sabah okumaya başlayınca modunuz düşüyor.

Hükümet tarafından oluşturulan idam hükmü, kelimelerle oyun yapılarak mantıklı bir algılayış yaratmaları bir de süslemeler eklenerek halkı tesir altına alması, kitleleri peşinden sürüklemesi... günümüzde de değişik türevlerini görüyoruz.

Keyifle okuyamacağınız mutlaka okunması gereken kitaplardan...

Victor Hugo’nun Greve Meydanı’ndan geçerken bir infaza rastlamasından sonra kaleme aldığı romanıdır. O dönemde idam cezasına karşı böyle bir kitap yazması cesaret işidir.

Bir idam mahkumunun son altı haftasını kendi ağzından anlatıyor. İdama mahkum edildiğini öğrendiği andan itibaren ölüyor. Hayatın en küçük ayrıntılarını bile yitirdiğini düşünüyor, ailesine ve en çok da küçük kızına acıyor.

Suçlu veya suçsuz, suçu her ne ise onun sadece bir insan olduğunu, duygu ve düşüncelerine eşlik ederek yaşıyorsunuz ve yaşadıklarınız da pek güzel şeyler değil. Çok çaresizsiniz aynı zamanda bir saç teliyle zincirini kırabilecek kadar umutlu.

Ölümler sevinilecek şeyler değildir, her ne sebeple olursa olsun.

Kitaptan 144 Alıntı

''İdam mahkumu! Peki neden olmasın? İnsanlar -buna hangi kitapta rastladığımı bilemiyorum- fakat yalnızca güzel şeylerden bahseden bir kitapta, bütün insanlar, günü meçhul bir infaza mahkumdurlar diye okuduğumu hatırlıyorum. Peki, o halde benim durumumda değişen ne vardı ki?

Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 38)Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 38)
Hakan TEKİN 
04 Tem 2016 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 9/10 puan

Kalbimin öfke ve acıyla dolduğunu duyumsuyorum. Safra kesem patlamış gibi. Ölüm insanı ne kadar da hırçın yapıyor...

Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 121 - Can)Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 121 - Can)

Kendi deyişleriyle bana ağır muhabbeti, argo konuşmayı öğretiyorlar. Bu, genel konuşma diline iğrenç bir tümör, bir siğil gibi eklemlenmiş bir dil. Bazen ilginç bir tutarlılığı, bazen de ürkütücü bir özgürlüğü var.

Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor HugoBir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo
Derya Berber Tali 
24 Nis 2015 · Kitabı okudu · İnceledi · 9/10 puan

İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar.

Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 7)Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 7)

Ne yazık! Dünyada sadece tek bir varlığı sevmek, onu bütün kalbiyle sevmek ve karşınızda durup size bakar, cevap verir, konuşurken, sizi tanımadığını fark etmek!sadece onun tesellisine ihtiyaç duymak ve bunu yapması gerektiğinden habersiz olan tek kişi olduğunu anlamak!

Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 107)Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 107)
Mevlüt 
19 Oca 2016 · Kitabı okudu · İnceledi

Umut, tıpkı etrafımdaki güneş gibi, içimde parlıyordu.

Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 34 - antik batı klasikleri)Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo (Sayfa 34 - antik batı klasikleri)
Yasemin Bektaş 
07 Oca 19:57 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Bugün benim için gelenlerin birçoğu bir gün buraya kendisi için gelecek.

Bir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor HugoBir İdam Mahkumunun Son Günü, Victor Hugo

Kitapla ilgili 1 Haber




Burası çok ıssız