Öte yandan, bugün enerji üretme yollarımız. Tablo 6.1 ve Görsel 6.3'te gösterildiği üzere, berbat biçimde verimsizdir. Çikolatayı sindirmek içerdiği mc² enerjinin ancak on trilyonda birini elde etiği için ancak %0,00000001 verimlidir. Eger mideniz %0.001 verimli olsaydi, geri kalan hayatınız boyunca yalnızca tek bir öğün yemeniz yeterli olurdu. Yemeye kiyasla, kömür ve benzin yakmak ancak sırasıyla 3 ve 5 kat verimlidir.
Aklıma müthiş bir hikaye fikri geldi. Gelen fikirlere git demem Çünkü giden fikri geri döndürmenin ne kadar zor olduğunu çok iyi bilirim. 101.001'i 101'e bölmek, iyelik eki ile ilgi ekini ayırt etmek, ülkemizdeki bor madenlerinin yerini ezberlemek ya da tavadaki krebi havaya atarak ters çevirmek kadar zordur. Bu zorlukları tekrar yaşamaya hiç niyetim olmadığı için aklıma gelen fikrin peşine düştüm.
“Mikroplastik” terimi , boyutu 5 mm’den küçük her türlü plastik parçacığı ve lifi ifade ediyor. Genellikle o kadar küçük oluyorlar ki onları görebilmek için mikroskop gerekiyor.
Bilim insanları 0,001 mm’den daha küçük parçacıklara “nanoplastik” diyor. Bunları gelişmiş mikroskoplarla bile görmek zor olsa da bulgulara bakılırsa çevreye salınıyor olma ihtimalleri yüksek.
Antimaddenin günlük yaşamın çok uzağında olduğunu düşünüyor olabilirsiniz ama pozitronlar sandığınızdan daha yakınınızdalar. Vücudumuzda sinir sinyali göndermek gibi işlere yarayan bazı moleküllerde doğal olarak eser miktarda radyoaktif potasyum bulunur. Her gün bu potasyum atomlarının %0,001 kadarı pozitron salarak bozunur. Eğer 70 kg iseniz, günde neredeyse 4000 pozitron üretirsiniz.