Profesörümüz bunu ırksal bellek olarak açıklamıştı. Bu rüya , ağaçlarda yaşamış atalarımıza dayanıyordu.onlar sürekli olarak ağaçtan aşağıya düşme korkusu içinde yaşıyordu. Birçoğu yaşamını bu şekilde kaybetmişti.her 1 korkunç yüksekliklerden düşmüş, bazıları dallara tutunarak son anda yere çakılmaktan kurtulmuştu.
Böyle korkunç bir düşüş engellendiğinde beyinde şok etkisi yaratırmış. Böyle bir şok beyin hücrelerinde moleküler değişikliklere yol açarmış.bu moleküler değişiklikler nesilden nesile aktarılarak ırksal belleği oluştururmuş. Böylece, biz uyurken veya uyuklarken boşluktan düşüp tam yere çakılmadan önce korkuyla uyandığımızda, aslında ağaçlarda yaşayan atalarımızın başına gelenleri hatırlamış oluyoruz. Bu anılar beyin hücrelerinde meydana gelen değişikliklerle ırkımızın kalıtılımına damgalanmış oluyor.