Affın Sofrası – Birhan Keskin’e Saygılarımla !
Zamanı durdurmak için gerekenler nelerdir ?
• Bir beyaz örtü (temizlenmiş bir geçmiş gibi)
• Beş taş (her biri bir kitap:”Delilirikler,Bakarsın Üzgün Dönerim,Cinayet Kışı,Yirmi Lak Tablet, Yeryüzü Halleri”
• Bir mum (sadece bir kez yakılacak)
• Sessiz bir gece (tercihen Çarşamba gecesi, çünkü o gece affa en yakın olan gecedir)
Ritüelin adımları:
1. Örtüyü ser: Bu örtü, affın zemini. Üzerine geçmişin yüklerini değil, şiirleri koy.
2. Beş taşı yerleştir: Her taşın yanına bir dize yaz. Örneğin:• “İyileşen şey zamandır, insan iyileşmez.”
• “Bana en yakın uzaklık sendin.”
• “Unutma herkes birilerinin yarasını taşır uzaklara.”
3. Mumu yak: Bu, görünmeyenlerin ışığı. Mum yanarken şu cümleyi fısılda:• “Kim bağışlayacak beni, ben kendimi bağışlamazken?”
4. Sessizlikte kal: 5 dakika boyunca hiçbir şey söyleme. Sadece dinle. Belki bir iç ses, belki bir rüzgâr, belki Birhan’ın sesi gelir.
5. Son adım: Bir kağıda şu cümleyi yaz ve katla:• “Ben artık affın tarafındayım. Görünmeyeni görüyorum.”
-Birhan Keskin’in şiirleri, ilk okumada kolayca anlaşılmaz. Her dize, defalarca okunmayı ve içselleştirilmeyi bekler. Şiirlerinde netlikten çok çağrışım, açıklıktan çok sezgi vardır. Okur, onun dizelerinde kendine ait bir acıyı, bir hatırayı, bir suskunluğu bulur. Keskin’in kalemi, soyadı gibi keskin; ama aynı zamanda derin, yumuşak ve yaralayıcıdır.