Yüz elli yıllık bir süre boyunca, ticaret toplumunda yaşayan yazarlar, birkaç istisna dışında, keyifli bir sorumsuzluk içinde hayatlarını sürdürebildiklerini düşünmüşlerdir. Bir şekilde yaşamışlar ve gerçekten yaşamışçasına tek başlarına ölmüşlerdir. 20. yüzyılın yazarları olarak bizlerse asla yalnız bir yaşam süremeyeceğiz. Hepimizin ortak kaderi olan sefaletten kaçamayacağımızı bilmek zorundayız ve içinde bulunduğumuz durumda tek tesellimiz, eğer varsa, imkanlarımız ölçüsünde, seslerini çıkaramayanlar adına konuşmak olmalıdır.
Yeni öğretmen “Teddy” lakabıyla bilinen, Imogene Hill adlı, çabuk sinirlenen bir kadındı ve Jobs’ın söylediğine göre “Hayatımın azizelerinden biri oldu.” Kadın onu iki hafta izledikten sonra en iyi yöntemin ona rüşvet vermek olduğuna karar verdi.
“Bir gün okuldan sonra bana içinde matematik problemleri bulunan bir kitap verdi, bunu eve götürüp çözmeni istiyorum dedi. ‘Manyak mısın?’ diye düşündüm. Ve dedi ki, problemlerin çoğunu doğru çözersen sana beş dolar vereceğim. Kitabı ona iki günde geri verdim.”
Birkaç ay sonra Jobs’ın artık rüşvete ihtiyacı kalmadı. “Öğrenmek ve öğretmenimi memnun etmek istiyordum sadece. Kadın buna karşılık ona mercek aşındırmak ve fotoğraf makinesi yapmak gibi işler için hobi setleri verdi. “Bana en çok şey öğreten öğretmen oydu ve o olmasa hapse düşerdim eminim.” Kadının yaklaşımı, Jobs’ın özel olduğu kanısını bir kez daha güçlendirdi.
...Kâşifler Kulübü’ndeki çocuklar projelerle uğraşmaya teşvik ediliyordu; Jobs elektronik sinyallerdeki pals sayısını ölçen bir frekans sayıcı yapmaya karar verdi. HP’nin ürettiği bazı parçalara ihtiyacı olduğundan CEO’ya telefon etti.
“O zamanlar herkesin numarası telefon rehberindeydi. Ben de Palo Alto’daki Bill Hewlett’ın ev numarasını bulup aradım. Benimle 20 dakika sohbet etti. Parçaları yollamakla kalmayıp, beni frekans sayacı ürettikleri fabrikada işe aldı.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Geçmişleri MÖ 5000'lere dayanan eski Aryanlar; atalarının ruhlarının, her yılın 20 Mart gününün günbatımında eski evlerini ziyaret edip ertesi gün, yani 21 Mart günü, güneş doğarken evi terk ederek gökyüzündeki mekânlarına döneceklerine inanırlarmış.
Zerdüşt inancında nevroz gecesinin yeni yıl gecesi olarak kutlandığını yıllar sonra öğrenebildik. Bu gecenin, yani 20 Mart'ı 21 Mart'a bağlayan gecenin atalarının ruhlarının göklerden inip, evlerini ziyaret ettiğini, eski bir Aryan geleneği olarak algıladık.
Fevral 1993-cü ildə komandir Zahid Niftəliyev, iki azərbaycanlının xəyanətinin doğruluğunu gördü. Ermənilər, Dağlıq Qarabağın kuzeyindəki torpaqların bir bölümünü geri almağa başlayırdılar. Bir Azərbaycan birliyinin ətrafı, Ağdərə rayonunun ərazisində yerləşən Həsənriz (Haterk) kəndi yaxınlarında mühasirəyə alınmışdı. Niftəliyev, yaxınlarda bulunan qurmay mərkəzinə gəldiyində, bir telefon operatorunun, göz yaşları içində, qoşaraq gəldiyini söylüyür. Operator, Qazıyevin Hüseynova telefonda, Həsənrizdə ətrafları mühasirəyə alınmış əsgərləri kasten qədərlərinə tərk etdiyini söylədiyini duymuşdu. Niftəliyev, həmən, bu göz görə görə yapılan xəyanəti araşdırmaq üzrə, Daxili İşlər Naziri İskəndər Həmidovu çağırdı. Niftəliyev, “İskəndər Həmidov, Rəhim Qazıyevin ofisinə gəldi və yüksək səslə tartışmaya başladılar. Qazıyev’i, birliyimizin Həsənriz kəndini tərk etməsi üçün əmr verməyə zorladı. Daha sonra, əsgərlərimiz, böyük itkilər verərək Həsənriz kəndini tərk etdilər” dedi. Bu olaydan sonra, Hüseynov ön cəbhə xəttindən iki tuğay ötəyə göndərildi. Elçibəy, onu tüm vəzifələrindən aldı. Amma, Hüseynov, 709-cu Tuqayı Gəncə’dəki üssə geri çəkti və tuqayı dağıtmayı redd etdi. Qısa müddət sonra, 20 Fevral’da, Qazıyev, müdafiə nazirliyi vəzifəsindən istefa etməyə məcbur buraxıldı.
