Sahici bir kuşa dönüşüp bu dalların üstünden gökyüzüne kanatlanmayı, yukarıdaki ay ellerinden kaybolup giderek bu dünyadaki insanların yüzlerini görmemeyi ne kadar istiyordum...
Aklı ve mantığı ele geçiren, aynı zamanda akla ve mantığa sığmayan bir duygunun içindeyim. Geriye bakarak gitmeye çalışıyorum. Kırık bir umut taşıyorum. Aklım sende kala kala senden gidiyorum. İnsan yarısında terk ettiği filmin sonunu merak eder mi? Ediyorum. Tüm yelkenlerim yırtılmış ama ben hâlâ rüzgârdan medet umuyorum…
VazgeçtimKahraman Tazeoğlu · Destek Yayınları · 20159bin okunma
Ölümün bile hakkını vermeli insan,
Mesela bir aşka kök salarak yaşamamallı
Yüz mermemeli hüzne,
Kucak açmamalı yanlızlığa,
Şımartılmamalı hiçbir duyguyu...