Schmidt ve van der Walt, Stirner'in “egoizm” derken neyi kastettiğini sorgulamazlar, ancak Stirner'in düşüncesini "erdem" ve "hak" gibi reddettiği terimlerle de tanımlarlar (Schmidt ve van der Walt 2009: 36, 52). Bununla birlikte, Bakunin ve Kropotkin'e ilişkin açıklamalarından, Stirner ile onların “geniş anarşist geleneği" arasında belirli temas noktaları olabileceği anlaşılmaktadır. Stirner'in egoist birliği, Bakunin'in sözleriyle “ortak çıkarların, özlemlerin ve eğilimlerin özgür federasyonu" olarak tanımlanabilir (aktaran Schmidt ve van der Walt 2009: 48). Aynı şekilde, Stirner'in düşüncesiyle Bakunin'in "eşitlik ve kolektif emek yasa tarafından değil, gerçeklerin gücü tarafından zorunlu kılınan" çağrısı arasında da bir çelişki yoktur. Stirner'in en belirgin şekilde ayrıldığı noktalar birey ve toplum arasındaki ilişki ve ahlakın rolüdür.
Bu nebevi meclis, o anki duruma ve yapılan işlere göre kısa yahut güneşin yükselmesine kadar uzun sürerdi. Bu meclisten kalkarken Resûlullah (sav) mutlaka şöyle derdi:
سُبْحَانَكَ اللَّهُمّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
"Rabbim! Sana hamd eder ve seni her türlü noksanlıktan tenzih ederim Allah'ım. Senden başka ilâh olmadığına şahitlik ederim. Senden bağışlanma diliyor ve sana tevbe ediyorum."
Sahâbeler, "Ey Allah'ın Resûlü, bu söylediğin sözü başka bir zaman senden duymuyoruz?" deyince Resülullah (sav) şöyle demiştir:
"Bu söz, mecliste olan şeylere kefarettir"52
Aişe annemiz bu sözler hakkında Resûlullah (sav)'e, "Görüyorum ki meclisini, kıraatini ve namazını bu sözlerle bitiriyorsun. Neden?" diye sorunca Allah Resülü, "Hayır konuşan kimse için bu sözler kıyamete kadar bir mühür gibi olur, şer konuşan kimse içinse bu konuştuklarına kefarettir"53 buyurmuştur.
52. Ahmed bin Hanbel, Müsned (10415, 19769, 19812, 24486).
53. Ahmed bin Hanbel, Müsned (24486).
Reklam
CANLI MÜHÜRLER ve EBEDÎ GÜL...Akademya Yazıları
(...) Serbest tedailerle ilerliyoruz:
Arabça “ben” mânâsına gelen “ene” kelimesinin ebced değeri, 52… Türkçe “ben” kelimesinin ebced değeri de 52… Dikkatle bakınca, bu iki ayrı dilde aynı anlama gelen kelime, çok eski bir zamanda bir tek kelimeymiş gibi görünüyor; “iki elif”in “bir be”ye dönüşmesi dışında, bugün dahi aralarında “nun” müşterek… Türkçe “ben” ile aynı harflerle yazılan Arabça “bin”, “oğul” anlamına geliyor; Farsça “bün” ise “temel, esas, kök, netice”… Onlar da 52… [...]
__Dante, kendisine kavuşmak için bütün bir kâinat dekorunu katettiği sevgilisinin gözleriyle karşılaştığında, onlardan “canlı mühürler” diye bahsediyor ki, burada kaynağından işaretlediğimiz her kelime, her kavram, canlı bir mühür bizim için…
Ve İlâhî Komedya’nın sonunda, en yüksek Cennet katında sevgilisini “ebedî gül” olarak gören, ondan “dört vecihli bir bahçe olan ebedî gül” şeklinde söz eden şâir…__
Selim Gürselgil, (I. Dönem, Sayı 9, Nisan 1998), DANTE'NİN YOLCULUĞU -II- (İlâhî Komedyadan Tilki Günlüğüne)
Sâd, 50-53Alıntı
50.
Kapıları yalnızca kendilerine açılmış Adn cennetleri vardır.
51.
Orada koltuklara yaslanarak birçok meyveler ve içecekler isterler.
52.
Yanlarında da gözlerini eşlerinden ayırmayan, hep aynı yaşta nâzeninler vardır.
53.
İşte hesap günü için size vaad olunan şeyler bunlardır.
Cerir el-Beceli radıyallahuanh : Ebu Amr Cerir b. Abdullah b. Cabir el-Beceli. 10 yılında müslüman oldu. Hz. Peygamber (s.a.v.) onun için elbisesini yaymıştır. Onu Zülhalesa'ya göndermiş o da bu tapınağı yıkmıştır. Rasûlullah (s.a.v.) hayattayken Yemen'e valilik yaptı. Medain fethine katıldı. Kadisiye'de sağ kanadın başındaydı. Lakabı "Bu ümmetin Yusuf" idi. 52 veya 54 yılında vefat etti
Reklam
Reklam