Kaza ve kaderine itirazı işmam eder bir tarzda "Ah! Of!" edip şekva etmek; bir nevi kaderi tenkiddir, rahîmiyetini ittihamdır.
Kaderi tenkid eden, başını örse vurur kırar.
Rahmeti ittiham eden, rahmetten mahrum kalır.
Kırılmış el ile intikam almak için o eli istimal etmek, nasıl kırılmasını tezyid ediyor.
Öyle de: Musibete giriftar olan adam, itirazkârane şekva ve merakla onu karşılamak, musibeti ikileştiriyor.
Hastalar - 57
Hadis-i Şerif'te zikrolunduğuna göre, dört grup insan, dört grup insana örnek gösterilip şahit getirilecektir:
1) Zengin olup malına haris olanlar kıyamet günü çağrılırlar.
"Sizi, Cenab-ı Hakk'ın ibadetinden alıkoyan sebep ne idi?"
Onlar da derler ki:
"Allah (C.C.) bize mal, mülk ve hırs verdi. Onlar bizi hakkıyla ibadetten alıkoydular." Bunun üzerine denilir ki:
"Siz mi daha çok mal, mülk sahibi idiniz? Yoksa Süleyman Aleyhisselâm mı?"
Onlar da: "Hz. Süleyman'ın malı daha çoktur." derler.
Bu cevap üzerine onlara şöyle denilir: "Malının çokluğu, onu Allah (C.C.)'a karşı hakkıyla ibadet etmekten alıkoymamıştır."
2) Sonra bir münâdî:
"Bela ve musibetlere uğrayanlar nerede?" diye seslenir.
Derhal getirilirler.
Onlara denilir ki:
"Sizi, Cenab-ı Hakk'ın ibadetinden alıkoyan sebep ne idi?"
Onlar da derler ki:
"Allah (C.C.) bizi dünyada çeşitli belalarla müptela kıldı.
Savaşırken dahi karıncayı ezmemeye çalışmak. Kendi nefsinden kendi hırsından dolayı öfkene sahip çıkıp düşmanına dahi merhamet etmek… Kuru bir cengaverlik sevdasından uzaklaşmak. Binler içinde birlenmek ve bir olmaktı bizim vuruşmamız.
Hz. Ömer Hacer-i Esved’le ilgili olarak, “Allah’a and olsun ki, senin zarar veya fayda vermeyen bir taş olduğunu biliyorum; eğer Resûlullah’ı seni istilâm ediyor görmeseydim, ben de seni istilâm etmezdim” ve “Resûlullah’ı seni öperken görmeseydim seni öpmezdim” şeklindeki sözleriyle Hacer-i Esved’in İslam kültürü içindeki önemine işaret etmiştir.
(Buhârî, “Hac”, 57, 60; Müslim, “Hac”, 249-250).