… bana göre … ‘90’lar devrimciliği gerek kurmay, gerek militan, gerekse kitle düzeyinde ‘70’ler devrimciliğinden daha nitelikli bir harekettir.
Peki şimdi ?Alıntı
70 li yıllardaydık, önemli olan güzel olmak değil aydın olmaktı, oturup kitap okumak yerine güzelliği için zaman harcayan kızlarla dalga geçilirdi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gençlik her dönemde değişiyor, hatta zamanı olanlar değişik kılıyorlardı. 70‘lerin küçük şehir gençliği romantikti.
İnanın bana, o zamanlar aşklar ömür boyu sürerdi. Bir kız, camdan el salladı mı, havalara uçardık. Bir gülücük, mahcup, kaçamak bir bakış, bir merhaba... yavru kuşlar gibi heyecanlanırdık. En büyük hazine kalbimizdeydi. Nasıl utangaçtık; gönül verdiğimiz kişiyi incitmekten de, onun karşısında küçük düşmekten de ödümüz kopardı. Karşılıksız aşklar, edebiyen saklanan sırlara dönüşürdü. Uzaktan sevmek diye de bir şey vardı. Yoksulduk. Camınıza yapışan, kemiğimizi çürüten fukaralığın üstüne kat kat, gıcır gıcır gurur kostümleri giyerdik. Fakir, ama onurluyduk. Çünkü tarihimiz bize kudretten, zenginlikten bahsediyordu. Edebiyat, bütün hücrelerimize azim aşılıyordu. Şarkılarda daima, taptaze bir umut çınlıyordu. Felekle kapışıyor, çaresizliğe meydan okuyor, yer sofralarında yürekten şükrediyorduk.
70 li yıllardaydık önemli olan güzel olmak değil aydın olmaktı , oturup kitap okumak yerine güzelliği için zaman harcayan kızlarla dalga geçilirdi!
Sayfa 175
70'li yıllardaydık, önemli olan güzel olmak değil aydın olmaktı.