Zaman Sığınağı; başta çok ilginç başladı. Konu çok ilginç: zaman sığınakları yapmak; 1950 ler, 1960’lar, 70’ler, 80’ler, çok güzel bir fikir… Oralara uğramak istedim, oralara bakmak istedim, o kokuları duymak istedim. Başta çok güzeldi roman evet sonra kopuk kopuk parçalara dönüştü. Gaustin’nin başka bir kişi ve ilham perisi olması fikri de çok güzeldi. Ara sıra gelmesi, ara sıra gitmesi ve onu bulamaması fikirleri harikaydı. Sonra yazarın iç dünyasına dönüştü. Kurgu gerçeğe dönüştü. Bu havayı romanlara yakıştıramıyorum. Yine de geçmiş aşığı insanlar için iyi bir kitap.
Fikrimin İnce Gülü / Adalet Ağaoğlu
Adalet Ağaoğlu’nun 1976 yılında yayımlanan Fikrimin İnce Gülü romanı, Türk edebiyatının ilk yol romanı olarak kabul ediliyor. Ancak bu roman yalnızca Almanya’dan Türkiye’ye uzanan fiziksel bir yolculuğu değil, insanın kendi içindeki dönüşümünü ve yabancılaşmasını da anlatıyor.
Roman boyunca Almanya’da bir otomobil fabrikasında çalışan Bayram’a eşlik ediyoruz. Çocukluğunda yoksullukla, hor görülmeyle ve sevgisizlikle büyüyen Bayram, yıllarca dişinden tırnağından artırdığı parayla satın aldığı sarı Mercedes’i —kendi verdiği isimle Balkız’ı— alıp köyüne dönüyor. Amacı yalnızca memleketine gitmek değil; onu küçümseyen herkese “başardığını” kanıtlamak.
Fakat Bayram’ın hikâyesi, sınıf atlama arzusunun insanı nasıl dönüştürebileceğini de gösteriyor. Zamanla sevgiyi, saygınlığı ve değeri yalnızca mal mülk üzerinden kurmaya başlayan Bayram; hırslarının içinde giderek yalnızlaşan bir antikahramana dönüşüyor.
Roman aynı zamanda 70’ler Türkiye’sinin sosyoekonomik yapısını, Almanya’ya göç eden işçilerin yaşadığı sorunları, köylü-kentli çatışmasını ve 12 Mart döneminin toplumsal etkilerini de başarıyla yansıtıyor.
Adalet Ağaoğlu’nun dili ise oldukça akıcı ve ustalıklıydı. Olaydan çok içsel çözümlemelere yaslanan bir roman olmasına rağmen anlatım hiç yormuyor. Bilinç akışı, iç konuşma, flashback ve ironi gibi tekniklerin dönemi için böylesine güçlü kullanılması da ayrıca etkileyiciydi.
Benim için en çarpıcı nokta ise Bayram karakteriydi. Çocukluğunda yaşadığı yoksulluğa, dışlanmışlığa ve sevgisizliğe rağmen ona üzülmekte zorlandım. Çünkü insanın hayatı her zaman refah içinde geçmeyebilir; insan çalışarak yükselebilir, sınıf atlayabilir, zengin olabilir. Ama bunu yaparken insani değerlerini kaybetmemesi gerektiğini düşünüyorum. Bayram ise hırslarının içinde sevgisini, vicdanını
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
o mahur beste çalar
Nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Bıraktığı etkiden sıyrılıp iki kelam etmek çok zor, edebi bir bakış açısıyla değerlendirmek de öyle..
İtiraf etmek gerekirse kitabın ilk yarısında da bir inceleme yazmaya karar vermiştim, ancak basit, sıradan, sıkıcı gibi şeyler yazıp yine popülerite kurbanı oldum, siz olmayın falan diyecektim. Sonra başka bir boyuta geçtik. Hakkını teslim etmem lazım o kadar da fena değil dedim. Hatta süreç uzadıkça karakterleri özledim, merak ettim.
Son sayfaya gelene kadar ne düşündüysem o son sayfada kitabın her bir sayfası film şeridi gibi geçti gözlerimin önünden. Taşlar yerine oturdu, boğazıma da eş zamanlı bir yumruk tabi..
Bildiğimiz şeyler aslında, Avrupa’daki göçmen dalgası, Arap Baharı sonrası kabaran milliyetçilik, 70’ler, 80’ler Türkiye’sinin sağ sol kavgaları, dağlardan şehre çöken terör, Ahmet Kaya dinlerken duyulan korku, beyaz torosların kol gezdiği, insanların korkuyu ensesinde hissettiği o günler.. Hepimizin duyduğu hikayeler , acıdığı hayatlar, anlam verdiği ya da veremediği olaylar silsilesi.. ve bunların göbeğinde sönen hayatlar ile yeşeren aşkların kesişimi.
Unutulacak bir roman değildi. Geç tanıştık 
Kemal Varol affet..
open.spotify.com/track/2Sa2Bd3iB...
Kemal Varol affet..
open.spotify.com/track/2Sa2Bd3iB...Ölmeye Yatmak - Mini İnceleme/Kendime NotlarEdebiyat
Adalet Ağaoğlu’nun okuduğum ilk eseri oldu. Anlatılan konu, dönemin tarihi hakkında kesitler ve gerçekçi kişi tasvirleri etkileyiciydi. 1960-70’ler arasında intihar etmek yani ‘ölmeye yatmak’ üzere bir otele gelen Aysel romanın baş kahramanıdır. Aysel’in ilkokul yıllarında, Dündar Öğretmen’i eşliğinde hazırladıkları bir temsil üzerinden sınıf arkadaşları ve aralarındaki sınıf farklılıklarını vurgulayarak başlıyor roman. Cumhuriyetin ilk yıllarında yetişmiş genç dimağların her biri yaşları ilerledikçe farklı bir işe, siyasi görüşe yöneliyor. Bazıları birbirlerine düşman bile oluyor.
Bu eserde cumhuriyetin ilk meyvelerinden aydın bir kadının yani Aysel’in tabiri caizse depresyonuna ve sorgulamalarına onun perspektifinden bakıyoruz.
Geriye dönüşler, iç monologlar, bilinç akışları… özellikle sayfa 313’teki bilinç akışı sunumu takdire şayan.
Her ne kadar konu güzel de olsa beklenen etkileyici sonu bulamadığımdan mı, dilin ve üslubun bana yeterince akıcı gelmemesinden kaynaklı mı bilmiyorum ama sayfa numaralarına bakıp bakıp okuduğum bir kitap oldu. Bu sebeple 6 puan verdim. Kurgusunda bazı kopukluklar olduğunu düşünüyorum. Bazen Aydın konuşurken bir anda Aysel konuşuyor sonra bir bakmışsınız Ömer’den bahsediyor vb. Bu benim nezdimde okuma eylemini zorlaştıran bir durum. Modernist roman severim diyorsanız tavsiye ederim. Akıcı olsun, zorlanmayayım, konu ilgimi çeksin sürüklesin derseniz önermem.
OKUDUM - BİTTİ!
Kitap Adı : NISYAN
Yazar Adı : HECTOR ABAD FACIOLINCE
Sayfa Sayısı : 315
Kitap Puanım : 10 / 10
Kitap İncelemem :
OKUDUM, SARSILDIM, YENİDEN DOĞDUM: NİSYAN
Bazı kitapları bitirirsiniz, kapağını kapatırsınız, başucunuza koyarsınız. Ama “Nisyan” bitmiyor. Bitmedi. Göğsünüze bir yumruk gibi oturuyor, soluk alışınızı değiştiriyor, bildiğiniz tüm kelimelerin ağırlığını sınayan bir suskunluk bırakıyor içinizde. 10 üzerinden 10 vermek az gelir; bu kitap puanlanarak değil, taşınarak yaşanacak bir kitap.
Héctor Abad Faciolince, 1987'de Kolombiya'da paramiliter güçlerce öldürülen insan hakları savunucusu hekim babası Héctor Abad Gómez’in hikayesini anlatırken aynı zamanda bir ülkenin siyasi şiddet cehennemine ve o cehennemin ortasında yeşermeye çalışan bir sevgiye tanıklık ediyor. Mario Vargas Llosa’nın “zamanımızdaki teröre karşı yazılmış en etkili metinlerden biri” dediği bu kitap, hafızanın ve unutuşun sınırlarını kazıyan bir edebiyat mucizesi.
Bir itirafta bulunayım: Bu kitabı okurken en çok zorlandığım anlar Faciolince’nin en sakin cümleleriydi. Çünkü derin acılarını bağırarak değil, neredeyse bir ağıt gibi, alçak sesle fısıldayarak anlatıyor. Kolombiya’nın 70’ler ve 80’lerindeki karanlık günlerini, Medellin sokaklarının çığlığını, bir baba-oğul ilişkisini öyle içten ve kusursuz bir üslupla aktarıyor ki okurken hem tarihin tanığı hem de ailenin bir ferdi oluyorsunuz.
Oscar ödüllü yönetmen Fernando Trueba’nın 2020 yılında “Memories of My Father” adıyla sinemaya uyarladığı, Goya Ödülleri'nde En İyi Ibero-Amerikan Film seçilen bu hikayeye ben kitabıyla başlamanızı şiddetle öneririm. Javier Cercas’ın dediği gibi: “Yıkıcı derecede cesur ve dürüst bir kitap.”
Ve Banu Karakaş… İspanyolca aslından yaptığınız çeviri adeta bir işçilik harikası.
Puan vermedi
Dün ve bugün sabah temizlik/ev işi yaparken ayfer tunç- Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek kitabını dinledim. Kitap, 70ler, 80ler, 90larda çocuk olmuş ve sokakta oyun oynamış nesil için ilgi çekici ve hatırlatma niteliğinde. Sokak oyunlarından bahsediyor. O günleri anımsadım gülümsedim. Elbette kitap sonunda klasik "Ayfer Tunç" duruşu sergilenmiş ve 80'li yılların geçim derdine de değinilmiş. Ben beğendim.
