Yüzüne dokundum sıcacıktı..hiç gitmemiş gibi hala, kokusu yemyeşil bir cennet bahçesinde yetişen bir çiçeğe ait..onu hep kırdılar..dudakları hep uykulu..yüzüne dokundum, hep bir küçük çocuk..saçlarında bi kaç yanlış kadının parmakları gezmiş., hep bi sancılı.. Sonra bana hiç ait olmayacağı geldi aklıma.. Sarıldım!
Dost dediğim sevgili 22:30
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?