Alaz Vural
@Alazvural
Deneyim dediğimiz şey,yitirdiğimiz masumiyetimiz değilmi?
Reklam
Her bireye kendini özel hissettiren,istiridye kabuğu içinden çıkan inciler kadar muazzam olan eserler vardır.
Velhasıl benim de Jack london'un kendi hayatının öğelerini barındıran romanıdır.
Martini anlamak için kendi hayatımıza bakmak yeterli diye düşünüyorum.
Hangimiz sevdiğimiz şeyler uğruna değişmedik,savaşmadık,renkten renge girmedik ki?
Hangi birimiz tutkunun esiri olup sırf kuyruk acısı geçsin diye uykusuz kalmadı,aç kalmadı,bahşedilen zamanı bonkorce satmadı ki?
İşte bu yüzden martin ABD'de değil,başucumuzda olan fedakar annemiz,babamız,ablamız,abimiz,sensin,benim.
Varoş bir hayatta denizcilik yaparak hayatını sürdüren,eğitim düzeyi olmayan,maddi olanakları olmayan Martin ise tıpkı Yeşilçam filmlerin de olduğu gibi kendinden üstün,başarılı üniversite öğrencisi,şatafatlı hayat sürdüren ve burjuva toplumuna ait olan Ruth'u sever.
Ruth'un aristokrat oluşu Martini o kadar etkisi altına alır ki adeta martinin imgeleminde Tanrıça katına çıkarır.
Martin bunun üzerine aşkını platonikleştirmek yerine ussal kararlar alıp halk kütüphanelerin de kendine yeni bir vizyon katmaya başlarken bir taraftan hayatla olan zorlu mücadelesi için sebatla çalışır.
Gerekli bilgi birikimini yaptıktan sonra şiirler,makaleler,romanlar yazar yayınlanması için gönderdiği hiç bir kurum tarafından kabul edilmez,bu zorluklar karşısında kalan Martin bir taraftan sınıf farklılığı olmasına rağmen Ruth ile olan bağlarını koparmaz ki bir taraftan Ruth'n içine de Martine karşı bir kıvılcım düşmüştür.
Martin'nin bu hırsını gören herkes (ruth dahil) edebi bir işi yapamayacağını,daha çok para kazanmak adına gazetecilik yapmaya zorlarlar fakat Marti'nin başarma hırsını hiç bir baskı yıldıramaz.
Martin en sonunda başarıya eseri sayesinde ulaşıp kendini aristokrat sınıfın içerisine dahil eder,şöhret ve
Nietzche bu eserini 19 yy da yazmıştır bu kadar eski olmasına rağmen günümüz şartların da yaşayan bireyi de etkisi altına alır deyim yerindeyse bir ileri zaman kitabıdır.
Eserin her sayfasını araladığınızda her cümlesini okuduğunuzda bildiğiniz yoldan bile şaşırtıp belki de mutlak olan hakikate götürür niteliktedir.
Derinliği bilinmeyen okyanuslarda kulaç atmak isteyenler için fazlası ile ağır ve yoğundur.
Küçücük yaşta büyük yüreği ile bizi kimi zaman hüzünlendiren,kimi zaman güldüren,kimi zaman yazılanlara sığınabilecek türdendir.
Zeze'nin ailesi yoksuldur,yoksulluğun verdiği sıkıntılar yüzünden aile içerisinde iletişimsizlik ve bu iletişimsizliğin içinde portakal fidanı ile iletişim kuran çocuğun dünyasıdır.
Özellikle babasına kızdığı Noel akşamı sahnesi dehşete düşersiniz,bir çok babanın çocuklarına bayramlık alamadığı,ufacık yaşlarda mecburi çalışan çocukları,bu yollarda bedelini canıyla veren bir çok çocuğun dramını gözler önüne getirir.
Aynı zaman da Zeze'nin ailesi tarafından itilip kakılmışlığı,bir kenara atılması,sevgisiz büyümesi günümüz bilinçsiz aile kavramını da güzel ele almıştır hele
zeze'nin yaramazlıkları yüzünden yediği dayakları okuyunca kimi zaman kendinizi ağlarken bulacaksınız ama bir taraftan dayak atanı yargılamayamazsınız bile çünkü zeze bize o kadar çıplak anlatmıştır ki ailesinin ferdlerini,her biri yerine kendinizi koyarken bulursunuz.
Bence olgun bir yaşa gelindiğinde okunması gereken bir kitap bu şekilde bireyi bir zaman yolculuğuna çıkarır ve bir çocuğun gözünden dünyaya bakmasını sağlar.
