Aybüke Er

Ama kendimi kovamıyorum. Kendimin içinden çıkıp gidemiyorum. Bedenim ruhumun betonu gibi, çık içinden çıkabilirsen.
Sayfa 13 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
Aybüke Er
İnsan kendine yakanlanır, insan kendinden yaralanır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben ne zaman yalnız kaldım, bilmiyorum her zaman yalnızdım, bunu biliyorum en çok ben onardım dostlukları, en çok benim elim dikiş tuttu bağışlamasız sanırken kendimi en çok ben unuttum kalbimin benden sakladıklarını tığla içeri çektim takılmış kazakların ipini denenmemiş başlangıçları göze aldım, hafifletilmiş hasarları, görmezden gelinen enkazı mutfağı beklemek hep bana kaldı bir şiirden bir romandan bir filmden çıkıp her seferinde aydınlık bir inat gibi yeniden karıştım hayata hiç el değmemiş gibi yeniden konuk geldim odalarınıza, ruhlarınıza, buraya
Hilâl Er isimli okura yanıt verildi
Aybüke Er
Kitabı bitirmek istemiyorum resmen. Bitirmeye kıyamıyorum. O kadar harika. 👌🏻👌🏻
Görkemli Dev Zavallı Cüce
Bir insan ne denli üstün zekâlı ve bilgili olursa olsun, eğer duyarlılıktan yoksunsa; kafa açısından görkemli bir dev, duygu açısından zavallı bir cüceyse, ben neyleyeyim böyle bir adamın dostluğunu?...
Sayfa 82 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okudu
Aybüke Er
Bilginin amacı bilgi bile değildir. Bilgi eylemdir. Aristoteles
"Biz de bir roman okuduğumuzda kendi dertlerimizi, sıkıntılarımızı unutmaz mıyız?"
Sayfa 71 - Pdf
Edebiyat
Aybüke Er
Romandaki karakterlerin dertleriyle dertlenirim. Öyle bir empatım.