Aykut u.
@Ayk3441
64 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
“”Sızlanmamalıyım” dedi. “Mutsuz oluşum kendi eserim.””
İnsanlar şeytanlarını içlerinde taşıyorlarHayat ve İnsan
“ İnsanlar şeytanlarını içlerinde taşıyorlar. “
İncelememe kitabın tek satırlık özeti ile başlamak istedim.
Buna yakın bir demeç okumuştum yakın zamanda. Düşünce dünyamızda ne ekersek onu biçiyormuşuz aslında. Hep bilinen ve “gözünü karartmış da yapmış” dediğimiz suçlar bile esasen insanın kişiliğinin gizli ve derinde bekleyen bir parçasıymış. Sadece gün yüzüne çıkmayı bekleyen.
Kitabın ana karakterinin duygu geçişleri, çelişkileri, dönemin koşullarının çok iyi işlendiği bir eserdi. Okurken ana karakteri sorgulama, empati yapmaya çalışıp, daha sonra bundan ötürü pişman olmak kitapla daha fazla bağ kurulmasına neden oluyor.
Klasik rus edebiyatını dönemin ve coğrafi koşulların yakınlığı nedeniyle (iklim koşullarından bahsetmiyorum) beğeniyorum. Klasik eserlerin takılmayan akıcılığını bu kitapta da rahatlıkla hissettiğimi söyleyebilirim.
Genelde mutlu sonla bitmeyen kitapları severim. Bana hayatın gerçekliğini bir kez daha hatırlatırlar. Bu kitabın iki sonu var ve ikisi de mutsuz.
Kitabın teması: duygusal ve cinsel açlık.
Şeytan
Lev Tolstoy
“Bana yanıldığımı söylemeyin öğretmenim, yanılmış olmak istemiyorum. Tenimden içeri, hiçbir yanımı dağıtıp yırtmadan sızabilecek kimse o, bilmelisiniz!”
Sayfa 9
“Şu anki görünüşümün, apaçık, güneşe boğulmuş dış gerçeklik kavramının, önemsiz olduğumu söyleyen içgüdünün, küçücük olup da mutlu olmayı düşünebilmenin tesellisinin silinip gideceği ana dek, tüm tanrılar beni korusun.”
