Ayşen Aydoğan
@AysenAydogan
17 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
basit bir kitaptı. basit ve sade, bu yüzden de nobel alacak kadar başarılı; çünkü olaylar basit ve sade bir zihinde geçiyor, bir başuşağın zihninde. üzücü bir olay oluyor, tek bir teşbih, detaylı bir betimleme yok. stevens'ın, yani başuşağımızın başına üzücü bir şey gelse bile, neredeyse bir robot kadar kayıtsız kalır bu duruma, onun hayatındaki tek odağı işi ve işinin gerektirdikleridir; işinin özünde "vakâr" vardır ve vakâr, "elbiselerini kimsenin yanında çıkartmamak," demektir. ancak bana öyle geldi ki, stevens elbiseleri üzerine giymekten ziyâde yapıştırmış, çünkü kendi içinde bile çıkartamıyordu bu elbiseyi, işi haricinde, kendi hayatına karşı bile oldukça kayıtsızdı. hislerini kendi dahi düşünmeyeceği kadar bastırmıştı, diye yorumladım ben bunu kendimce ve bu da ona fena şekilde ısınmama sebep oldu. ⠀
kitapta ingilizlerin nezâketi, en azından ingiliz asilzâdelerinin nezâketi çok iyi işlenmişti. bazı incelemelerde, asilzâdelerin hatalarından döndükten sonra bununla ilgili pişmanlıklarını dile getirmeleri sebebiyle, ingiliz asilzâdelerinin alçakgönüllülüğüne de işaret edildiği söylense de, buna katılmıyorum. kendi içlerinde/kendi tabakaları içinde alçakgönüllü olsalar bile, diğer herkese karşı nâzik olmaktan öte bir şey değiller; halk tabakasının oy hakkını küçümsemelerinden anlıyoruz bunu. bu konu çok çetrefilli, oraya hiç girmeyeyim. ⠀
stevens'ın yıllar boyunca hizmet verdiği darlington malikanesinde çok sık siyasi görüşmeler yapılıyor, ancak stevens bunlara karşı, konuklara hizmet etmek, odaları ayarlamak, servis yapmak gibi basit işler haricinde alâkadar olmuyor, konuyu merak dahi etmiyor. hâtta eve gelen daha genç bir misafir, onun bu kayıtsızlığına
Ayşen Aydoğan
Pişmanlık kelime olarak bir kere bile geçmiyor ama nasıl hissettiriyor kendini!
Öte yandan adanmışlığı da eleştiriyor kitap, kendi olamadan adanmak hiçbir yere varmıyor.
Reklam
“Sakın kırlangıçları vurmayın.”
Ayşen Aydoğan
En sevdiğim romanı kayıp hayaller kitabıdır, öneririm.
Puan vermedi·355 syf.··
Beğendi
·2020 1. kitabı
·47 günde okudu
·Okunma: 13 Nisan 2020 23:12
Kitabın isimlerinin illaki kitap içerisinde geçmeli diye katı düşünceye sahip biri değilim fakat isminden dolayı da okudukça acaba bu olanların bülbülü öldürmekle ne ilgisi var dedim ve neredeyse son sayfalarında bir cümlecikte ana karakterin ifadesinde gecti kitabın ismi olay kursu olarak güzel
Evin küçük çocuğu gözünden anlatılmış olsa da gözlem ve betimleme olarak çok güzel ifadelerle kaleme alınmış
Ayşen Aydoğan
Aslında Atticus çocuklara noelde tüfek aldığında bahsi geçmişti. Hizmerçileri sakın ola bülbül öldürmeyin, günahtır demişti. Nedenini açıkladığında kalbimden vuruldum ben.
-Bu robot çok kadim bir demokrasiden geliyor, anlarsın ya..
+ Yani demek istediğin o bir kertenkeleler dünyasından mı geliyor?
- Hayır, bu o kadar da basit bir şey değil. Onun geldiği dünyada halk halktır. Liderlerse kertenkele. Halk kertenkelelerden nefret eder ve onlar da halkı yönetir.
+Garip, bunun bir demokrasi olduğunu söylememiş miydin?
- Öyle, bir demokrasi.
+ O halde halk neden kertenkelelerden kurtulmuyor?
- Dürüst olmak gerekirse bu akıllarına gelmiyor. Hepsinin oy hakkı var ve bu yüzden oy verdikleri hükümetin aşağı yukarı istedikleri hükümet olması gerektiğini düşünüyorlar.
+ Yani halkın kertenkeleler için oy verdiğini mi söylemek istiyorsun?
Ayşen Aydoğan
Çok tanıdık, öyle değil mi?