Doğa,gizemli gücünün sırrını teknik başarılarla elinden alan insandan yine teknik yoluyla onun ruh sağlığını bozarak korkunç bir öç alıyor gibi geliyor bana.
Ben başarılıp bitmiş olanla değil,başarma sürecinde mutlu oluyordum.İşte bu yüzden bir zamanlar tutkuyla edindiğim şeylerin arkasından üzülmedim.Çünkü oradan oraya sürekli kovalanan ve sürgün edilen bizler,günümüzde sanatın ve koleksiyonun her çeşidine düşman olan böyle bir dönemde,başka bir sanatı öğrenmek zorunda kaldık:Bir zamanlar gurur duyduğumuz ve sevdiğimiz her şeyden ayrılma sanatını öğrendik.
...eğer insanı tamamen bitirmediyse yaşananların insanı bir şeyler yapmaya zorladığı,izlenmenin güçlendirdiğini ve tek başına kalmanın insanı yükselttiğini anlamam için birkaç yıl geçmesi gerekti.