İlk Ahmet Ümit kitabım bitti.Öncellikle böyle bir kitaptan başladığım için mutluyum.Çünkü kesinlikle çok güzel bir kitaptı.İçinde bir çok şeyi bir çok konuyu birden barındırıyordu verdiği bir çok mesaj vardı.Verdiği mesajları çok iyi bağlamıştı olayla, okurken asla söyle bir şey olmadı sıkıldım ya niye bu kadar uzatmış ve benzeri herhangi bir şey olmadı.Kitap gayet akıcıydı.Katil olayına gelirsek açıkçası katili bulamak için çok uğraşmadım.Olayın kendince akıp bana sonucu vermesini bekledim .Ama aklımdaki tahminlerden biri çıktı katil.Kitap bittiğinde bir şöyle düşündüm de sadece bir polisiye romanı değildi bu bir çok şeye değinen tekrar gerçekleri gözümüzün önüne seren bir romandı.Ve son olarak yazar olayını sevdiğimi söylemeliyim.Güzel bir sondu. Bu ilk Ahmet Ümit kitabım olabilir ama son olmayacağı kesin.Daha erken başlamak isterdim gerçekten. Şimdiden keyifli okumalar.Kitap ile kalın
Yardımcımı durdurmam gerekirdi,ama karların üzerinde giderek büyüyen bir kızıllığın içinde yatan o genç kızın yedi kurşunla delik deşik edilmiş narin bedeni bunu yapmamı engelledi.