Berceste
@Berceste06
4094 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Burun
Nikolay Gogol tuhaf bir olay üzerinden çok tanıdık bir dünyayı anlatıyor, bir sabah insanın kendi bedeninden kopan bir parçanın hikayesini konu ediniyorilk bakışta bir uzvun bağımsız bir kimlik kazanması, dışarıdan bakınca absürt duruyor ama hikayenin özünde toplumsal bir alegoriye dönüştürüyor .
Burun hikayede yalnızca fiziksel bir organ olmaktan çıkıyor, insanın toplum içindeki statüsünü, görünürlüğünü ve kimliğini temsil ediyor. Kovalyev’in burununu kaybettiğinde yaşadığı panik, aslında bir uzvunu değil, toplum içindeki yerini kaybetme korkusunu gösteriyor.
Burnun hikayesi ilerledikçe bu durum daha da keskin bir hicve dönüşüyor, sahibinden kopup daha yüksek bir rütbeyle dolaşmaya başlıyor. Gogol dönemin bürokratik yapısını ince ince eleştiriyor, insanların değerinin kim olduklarından çok hangi unvanı taşıdıklarıyla belirlendiğini gösteriyor. Kovalyev’in kendi burnunu bile rütbesi üzerinden tanımaya çalışması, sistemin ne kadar yapay ve gülünç bir düzene dayandığını ortaya koyuyor. Hikaye sadece bir tuhaflık çok doğrudan bir statü eleştirisine dönüşüyor.
Gogol, Burun ile insanın kimliğinin ne kadar kırılgan olduğunu ve toplumun onu nasıl yüzeysel ölçütlerle tanımladığını anlatıyor. Gülünç olanla ciddi olanı iç içe geçiriyor ve okuru hem güldürüyor hem de rahatsız ediyor. Anlatılan şey bir burunun kaybolması değil, insanın kendisini neye göre var ettiğini sorgulayan güçlü bir hiciv oluyor.
Herkese keyifli okumalar.Bercesteden
Puan vermedi·64 syf.·
2026 59. kitabı
Nikolay Gogol tuhaf bir olay üzerinden çok tanıdık bir dünyayı anlatıyor, bir sabah insanın kendi bedeninden kopan bir parçanın hikayesini konu ediniyorilk bakışta bir uzvun bağımsız bir kimlik kazanması, dışarıdan bakınca absürt duruyor ama hikayenin özünde toplumsal bir alegoriye dönüştürüyor .
Burun hikayede yalnızca fiziksel bir organ olmaktan çıkıyor, insanın toplum içindeki statüsünü, görünürlüğünü ve kimliğini temsil ediyor. Kovalyev’in burununu kaybettiğinde yaşadığı panik, aslında bir uzvunu değil, toplum içindeki yerini kaybetme korkusunu gösteriyor.
Burnun hikayesi ilerledikçe bu durum daha da keskin bir hicve dönüşüyor, sahibinden kopup daha yüksek bir rütbeyle dolaşmaya başlıyor. Gogol dönemin bürokratik yapısını ince ince eleştiriyor, insanların değerinin kim olduklarından çok hangi unvanı taşıdıklarıyla belirlendiğini gösteriyor. Kovalyev’in kendi burnunu bile rütbesi üzerinden tanımaya çalışması, sistemin ne kadar yapay ve gülünç bir düzene dayandığını ortaya koyuyor. Hikaye sadece bir tuhaflık çok doğrudan bir statü eleştirisine dönüşüyor.
Gogol, Burun ile insanın kimliğinin ne kadar kırılgan olduğunu ve toplumun onu nasıl yüzeysel ölçütlerle tanımladığını anlatıyor. Gülünç olanla ciddi olanı iç içe geçiriyor ve okuru hem güldürüyor hem de rahatsız ediyor. Anlatılan şey bir burunun kaybolması değil, insanın kendisini neye göre var ettiğini sorgulayan güçlü bir hiciv oluyor.
Herkese keyifli okumalar.Puan vermedi·80 syf.·
2026 58. kitabı
“İlişmeyin bana, niçin benim kalbimi kırıyorsunuz?”(s.23)
Nikolay Gogol çok sade bir hikaye anlatıyor gibi görünüyor 
Palto ile ama içine girdikçe insanın içine işleyen gerçekçi bir dünya kuruyor. Merkezinde kendi halinde gündelik yaşantısı olan memur Akakiy Akakiyeviç yer alıyor. Hayatını neredeyse sadece yazı kopyalayarak geçiriyor, sosyal ilişkilerde pek vakti olmuyor. Gogol çok büyük olaylar anlatmadan, sıradan bir insanın içindeki büyük yalnızlığı gösteriyor.
Akakiy’in hayatı öyle tekdüze akıyor ki, yaptığı iş neredeyse onun varoluşuna dönüşüyor. Kopya ettiği harflerde bile bir mutluluk buluyor, kendi küçük dünyasında yaşıyor. Ama bir noktada, o eskiyen palto meselesi hayatına giriyor ve her şey değişmeye başlıyor. Petersburgun soğuk havası ve yoksulluk içinde yeni bir paltoya yöneltiyor. Bu noktadan sonra öykü sadece bir eşya meselesi olmaktan çıkarak insanın bir şeye tutunma ihtiyacını anlatıyor.
Palto sadece bir giysi fakat kendini değerli hissetmenin, görünür olmanın bir yolu haline geliyor. Gogol hayatın gerçekliğini göz önüne seriyor. İnsan en çok sevdiğiyle sınanıyor, bağlandığı şeyi çok hızlı kaybediyor.
Toplum tarafından önemsenmeyen insanların da ne kadar derin bir hayatı olabileceğini hissettiriyor. Sıradan bir görüntüdeki insanın içindekileri ağır ağır sıkıştıran bir metne dönüştürüyor.
İnsanın görülme, anlaşılma ve değerli olma ihtiyacını gösteriyor. Eğer kısa ama derin bir şey okumak istiyorsanız insanın içini sessizce yakalayan bu hikayeyi, Dostoyevski’nin dediği gibi “Hepimiz Gogol’un paltosundan çıktık”. Sözü gibi o sessiz hali okuyanın içinde kalmaya devam edecektir.
Herkese keyifli okumalar.
Nikolay Gogol çok sade bir hikaye anlatıyor gibi görünüyor Palto ile ama içine girdikçe insanın içine işleyen gerçekçi bir dünya kuruyor. Merkezinde kendi halinde gündelik yaşantısı olan memur Akakiy Akakiyeviç yer alıyor. Hayatını neredeyse sadece yazı kopyalayarak geçiriyor, sosyal ilişkilerde pek vakti olmuyor. Gogol çok büyük olaylar anlatmadan, sıradan bir insanın içindeki büyük yalnızlığı gösteriyor.
Akakiy’in hayatı öyle tekdüze akıyor ki, yaptığı iş neredeyse onun varoluşuna dönüşüyor. Kopya ettiği harflerde bile bir mutluluk buluyor, kendi küçük dünyasında yaşıyor. Ama bir noktada, o eskiyen palto meselesi hayatına giriyor ve her şey değişmeye başlıyor. Petersburgun soğuk havası ve yoksulluk içinde yeni bir paltoya yöneltiyor. Bu noktadan sonra öykü sadece bir eşya meselesi olmaktan çıkarak insanın bir şeye tutunma ihtiyacını anlatıyor.
Palto sadece bir giysi fakat kendini değerli hissetmenin, görünür olmanın bir yolu haline geliyor. Gogol hayatın gerçekliğini göz önüne seriyor. İnsan en çok sevdiğiyle sınanıyor, bağlandığı şeyi çok hızlı kaybediyor.
Toplum tarafından önemsenmeyen insanların da ne kadar derin bir hayatı olabileceğini hissettiriyor. Sıradan bir görüntüdeki insanın içindekileri ağır ağır sıkıştıran bir metne dönüştürüyor.
İnsanın görülme, anlaşılma ve değerli olma ihtiyacını gösteriyor. Eğer kısa ama derin bir şey okumak istiyorsanız insanın içini sessizce yakalayan bu hikayeyi, Dostoyevski’nin dediği gibi “Hepimiz Gogol’un paltosundan çıktık”. Sözü gibi o sessiz hali okuyanın içinde kalmaya devam edecektir.
Herkese keyifli okumalar.
“Aşk da sevmesini bilen insanı tazeler, ona yeniden can verir.”
Sayfa 131 - Kırmızı yayınları
