belkilere çok anlam yükledik, belki
keşkelerin altında ezildik bir eriyen mum gibi
neyselerle dindirdik sol yanımızdaki o kor ateşi
Diyemedik, isteyemedik Yarab!
en hayırlısını, kaderimizdeki...
Gözden yaş mı akmalı acı içinde kıvranan ruhumu görmeniz için?
Dilden söz mü çıkmalı öfkemin alçak sebebleri için?
Oysa iki kol sarsaydı bedenimi şefkatle,
unuturdum,
Yemin olsun, unuturdum!
Ruhumda açtığınız o neşterden izleri...