Hayatımda ilk defa çatal bıçak gördüm. Yaptıklarını taklit edebilmek için önce onların ye mesini bekledim ama çevirdiğim numarayı anladılar. Amir dayım şaşkınlığıma güldü, Asha yengemse gülümsemesini bastırmaya çalıştı. Gülüşmelere sekiz yaşındaki, Eddie ismini kullanan Ahmed ve yedi yaşındaki, Kady ismini kullanan Khadija bile katıldı. Ben de güldüm çünkü benim gibi birinin Avrupa hayatına intikalinde yaşanacak böyle anların kaçınılmaz şekilde komik olacağını biliyordum.
Amir dayım gülmeyi kestikten sonra, "Çatal bıçakla yemek yemek ne anlama geliyor anlıyor musun?" diye sordu. "Avrupalı şaklabanın biri olup kendi kültürünü unutmak demek değil. Eskiden bazı insanlar kaşık kullanmanın Hıristiyanlığa ilk adım olduğuna inanırmış. Öyle değil, amaç hiçbir şeyi geride bırakmak değil. Bunun amacı yemeği bir zevk, rafine bir şey olarak görmek." Dayım bunu söyledikten sonra sert bir şekilde başını öne salladı, ben de onu onaylayarak başımı sallayana kadar bekledi.
Nazilerin ayıbı da çok yakın daha. Unutulur gibi değil. Bunlara baksana geçmiş canavarlıklarından çabuk sıyrılmışlar. Yapmış olanlar doğrudan bunlar değilse bile pek çabuk unutanlar bunlar."