Zaman... Ah sen ki dünyanın en korkunç tek kelimelik masalısın. Sen ne yaman savaşçı, ne Müşfik bir âşıksın. Zaman sen ne kadar amansız ve apansızsın... Dert ve de dermansın sen. Tokatsın, okşamasın, mala mülke uzanan tamahkâr bir elsin.
Anladım, çözdüm senin dilini. Sen zamansın ve üzerimizden akıp geçensin. Vücudumuzdaki bitmeyen morluklarsın, yolumuzdaki zorluklarsın, bakışlarımızdaki yorgunluklarsın, dans edemeyişimiz, susturulmuş şarkılarımızın içinde kaybolduğu kapkara bir dehlizsin sen.