Reklam
"Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git. Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler. Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin."
Bu çocuklar yaşamak için ipin üzerinde yürümek zorundalar, ne yapsınlardı yani? Ben acıyorum tümüne. Ne gençliklerinin tadına varıyorlar ne sanattan anlıyorlar ne aşktan ne felsefeden. Canım baharın geldiğini bile fark etmiyorlar, öfke içindeler, gözlerini kin bürümüş. Yazık... yazık. İhtiyar doğmuş, öyle yaşayan bir nesil.
Yine akımda bugün sen varsın,
Yine derdinle hayalim hasta.
Bürüsün kalbimi derdin sarsın;
Bir ümit var bu tükenmez yasta.
