Tıpkı ihtiyatlı bir iş adamının tüm sermayesini bir işe yatırmaktan kaçınması gibi, aklımız da mutluluğu tek bir kaynaktan beklemememiz konusunda bizleri uyarır.
Nedir insan, o övülmüş yarı Tanrı! En fazla ihtiyacı olduğu yerde, gücü güdük değil mi? Ve sevinçten uçsa da, üzüntüden batsa da, her iki halde de işte orada durdurulmuyor mu, yittiğini sandığı sonsuzluğun bolluğunda kör, soğuk bilince tekrar geri sürülmüyor mu?