Yakup KAZDAL

Yakup KAZDAL
@Captainyk
“POYRAZ BİR HİKÂYE” Kitabımın ilk bölümleri hikâyeler kısmında.Okuyup yıldızlayarak destek verebilir,yorum ve eleştirilerinizle yol gösterici olabilirsiniz.Vakit ayıran herkese teşekkürler. #272384665 Cahit Zarifoğlu Oğuz Atay Fyodor Dostoyevski
Kaptan
İstanbul
4 Eylül
74 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir taşı on bin defa da havaya atsan uçmayı öğretemezsin.
Alıntı
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
“POYRAZ BİR HİKAYE”
Aynı masa, başka bir zaman. Yıllar sonra yine aynı sokaktayım. Aynı taşlar, aynı kaldırım. Aynı köşede duran kaktüs. Zaman onu da es geçmiş gibi. Gövdesi biraz daha kalın, dikenleri biraz daha sert belki, ama hâlâ orada. Bir sükût âbidesi gibi. Ne büyümekten şikâyetçi, ne aynı yerde kalmaktan. Sanki yılların hatırasını gövdesine saplamış, bekliyor. Ve ben… aynı kafede, aynı masada oturuyorum. Zaman durmuş gibi değil, tam aksine akmış, geçmiş… ama izi hâlâ burada. Bu masa, bu sandalye, bu sokağın duvarları… Belki binlerce adım geçti üstlerinden. Kim bilir bu masaya kimler oturdu benden önce? Hangi sevgililer göz göze geldi, hangi dostluklar kahkahalara karıştı, hangi aileler sessiz endişelerini kahve fincanlarına döktü? Bunları düşünmek çılgınca belki. Yıllar önce içtiğim kahveyi hatırlamak, O zamanlar buraya otururken içimde olanları yeniden hissetmeye çalışmak… Bu bir tür zaman yolculuğu. Geçmişin omzuma dokunduğu bir an. Bugünü dünle bağlayan görünmez bir köprü gibi. Şehir değişmemiş. İnsanlar yaşlanmış, ama şehir inadına aynı kalmış. Bazen bir yer, insanın kendi içindeki bir odaya dönüşür. Yıllar geçer, ama o oda yerli yerinde durur. Değişmişsindir. Çehren değişmiştir.
Alıntı
Denizin ortasında okuyacak kitabın kalmamıştır ve sahifelere dokunmadan kitap okuyamıyorsundur çaresizliği. 📍40 58,6 N - 018 03,1 E
1000Kitap

Yakup KAZDAL

, bir kitap okudu
8/10
·510 syf.·
Beğendi
·
8 günde okudu
·
2025 72. kitabı
Vladimir Bartol
9/10 · 50bin okunma
Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu. Fyodor Dostoyevski İnsancıklar
Alıntı