Yakup KAZDAL
@Captainyk
“POYRAZ BİR HİKÂYE” Kitabımın ilk bölümleri hikâyeler kısmında.Okuyup yıldızlayarak destek verebilir,yorum ve eleştirilerinizle yol gösterici olabilirsiniz.Vakit ayıran herkese teşekkürler.
#272384665
Cahit Zarifoğlu
Oğuz Atay
Fyodor Dostoyevski
Cahit Zarifoğlu
Oğuz Atay
Fyodor DostoyevskiŞu anda okuduğu kitap
Acıdan ve kederden kaçıp, mutluluğun ve refahın peşinden koşmak yegâne insani hedeftir.
Epikür 
Fedailerin Kalesi Alamut 
Vladimir Bartol
Epikür Fedailerin Kalesi Alamut Vladimir Bartol
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsanın ruhu, zihni ve tutkuları eğer o büyük engel olmasa bir kartal misali uçmasını sağlayabilirdi. Bu büyük engel tüm zaaflarıyla kendi vücudumuzdur.
İnsan özgürse, neden bu kadar kötülük var?
Tanrı varsa, neden masumlar acı çeker?
Ahlakın kaynağı nedir, cehennem nedir, bağışlamak ne demektir?
Fyodor Dostoyevski, 
Karamazov Kardeşler kitabında bu sorulara cevap vermektense bizi bizzat o sorularla baş başa bırakır. Çünkü belki de sorular, cevaplardan daha değerlidir.
Roman baştan sona bir başyapıt niteliğinde.
Toplumsal değerlerden bireysel vicdana, dinin gölgesinden insanın kendi gölgelerine kadar birçok hassas noktaya dokunuyor.
İyilik ve kötülük gibi görünenlerin hangi gözle, hangi yürekle ve hangi bağlamda tanımlandığını sorgulatır bize.
Ve aslında şunu fısıldar:
İnsan, yargıladığı kadar kendini tanır; affettiği kadar insan olur.
Ancak tüm bu felsefi derinliğe rağmen roman, finalinde okuyucuyu bir miktar hazırlıksız yakalıyor.
Okuduğunuzda son cümleme hak vereceksiniz :)
Fyodor Dostoyevski, Karamazov Kardeşler kitabında bu sorulara cevap vermektense bizi bizzat o sorularla baş başa bırakır. Çünkü belki de sorular, cevaplardan daha değerlidir.
Roman baştan sona bir başyapıt niteliğinde.
Toplumsal değerlerden bireysel vicdana, dinin gölgesinden insanın kendi gölgelerine kadar birçok hassas noktaya dokunuyor.
İyilik ve kötülük gibi görünenlerin hangi gözle, hangi yürekle ve hangi bağlamda tanımlandığını sorgulatır bize.
Ve aslında şunu fısıldar:
İnsan, yargıladığı kadar kendini tanır; affettiği kadar insan olur.
Ancak tüm bu felsefi derinliğe rağmen roman, finalinde okuyucuyu bir miktar hazırlıksız yakalıyor.
Okuduğunuzda son cümleme hak vereceksiniz :)
BabaAlıntı
Yeryüzünün kısa misafirleriyiz, az zamanda çok kötü şeyler yapar, kötü sözler söyleriz. Bunun için topluyken birbirimize iyi şeyler söylemek fırsatlarını kaçırmayalım. İşte şimdi ben bunu yapıyorum, karşınızda, elime geçmiş bir fırsatı kullanıyorum. Sesimi bütün memlekete ileten bu kürsü, bize şahane iradenin bağışıdır. Sadece burada bulunanlara değil, bütün babalara sesleniyorum: "Babalar, çocuklarınızı incitmeyin!"