yeşim mesegur
@Denizyesim
3 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Bazen bir defa dağılır, bir ömür toparlayamazsın!Edebiyat
Bütün kitapları keyifle okuyamazsın sevgili okur, bütün kitaplar mutluluk vermez sana. Biri gelir dağıtır gider, diğeri seni senden alır. En zoru da nedir bilir misin? Seni sana anlatan kitaplar... Kendini gördüğün anda içinde kaybolup gidersin. Bir kuyuya düşmüşsündür artık, Yusuf'un düştüğü kuyudan daha derin bir kuyu. Çıkarabilene aşk olsun!
"Zaman zaman -çoğu zaman- dağıldım, daha da dağıttım ve toparlayamadım. Dolayısıyla size keyifli bir okuma dileyemeyeceğim, bunu başından bilmenizi isterim."
Böyle bir uyarıyla başlıyor eser. Ne olursan ol yine gel, değil, benimle başa çıkabileceksen gel diyor, her yiğidin harcı değilim dercesine. Daha o anda anladım Kafkavari bir duygunun içine düşeceğimi. Nitekim okudukça yanılmadığımı da görmüş oldum. Öyle bir kahraman tanıdım ki üşengeçliğiyle 
Oblomov'u andırıyordu. Ama Oblomov'u bilirsiniz, yalnızca üşengeç bir kahraman değil, öyle bir ruhsal yapısı vardır ki kendinizden bir parça bulursunuz muhakkak... İsimsiz bir kahraman bu, bir o kadar yalnız, bir o kadar aç. Her eyleminde başka bir yapıtta buldum kendimi... 
Knut Hamsun'un 
Açlık kitabı da onlardan biriydi. Öyle ki okuduktan sonra bir süre her lokmamda aklıma gelmişti. 
Dağılma'nın açlığı da tam olarak öyleydi, bir yudum çaya hasret olup o çayın bir türlü boğazından geçemeyişi... Ne diyordu 
Nazan Bekiroğlu, "Nasibinde yoksa su bile boğazında kalır insanın," öyle oldu sanki... Elime aldığım çay bardağını usulca bıraktım masaya, 
Fyodor Dostoyevski görse "Ben bu kadarını yapmadım kahramanlarıma," derdi. Sanki kahramanları kendisi değilmiş gibi!
Ne kadar dağılırsak dağılalım okumak bize iyi geliyor değil mi? Kahramanımızın yegâne tutkusu ise yazmak! "Bir işim bile yoktu, oraya buraya yazılar gönderip geçinmeyi bekliyordum." Burada da 
Martin Eden düştü işte aklıma... Yaşadıkça yazmak, yazdıklarıyla
Oblomov'u andırıyordu. Ama Oblomov'u bilirsiniz, yalnızca üşengeç bir kahraman değil, öyle bir ruhsal yapısı vardır ki kendinizden bir parça bulursunuz muhakkak... İsimsiz bir kahraman bu, bir o kadar yalnız, bir o kadar aç. Her eyleminde başka bir yapıtta buldum kendimi... Knut Hamsun'un Açlık kitabı da onlardan biriydi. Öyle ki okuduktan sonra bir süre her lokmamda aklıma gelmişti. Dağılma'nın açlığı da tam olarak öyleydi, bir yudum çaya hasret olup o çayın bir türlü boğazından geçemeyişi... Ne diyordu Nazan Bekiroğlu, "Nasibinde yoksa su bile boğazında kalır insanın," öyle oldu sanki... Elime aldığım çay bardağını usulca bıraktım masaya, Fyodor Dostoyevski görse "Ben bu kadarını yapmadım kahramanlarıma," derdi. Sanki kahramanları kendisi değilmiş gibi!
Ne kadar dağılırsak dağılalım okumak bize iyi geliyor değil mi? Kahramanımızın yegâne tutkusu ise yazmak! "Bir işim bile yoktu, oraya buraya yazılar gönderip geçinmeyi bekliyordum." Burada da Martin Eden düştü işte aklıma... Yaşadıkça yazmak, yazdıklarıylayeşim mesegur
İncelemeniz benimle birlikte birçok kişide merak uyandırdı. Artık benimde listemde.
Kırılma noktasına gelince ...
Deniz kenarındayim da şimdi şöyle bir denize bakıyorum.
Denizin var bir kırılma noktası ...
O noktada deniz bir sakinleşiyor...
Kendini temizliyor, duruluyor...
Kolay olmuyor ama birden yeniden başlıyor dalgalanmaya...
Dilerim sizin içinde yeniden başlar dalgalar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaşamışım, yaşamamışım, kimsenin umurunda değil..
Kendine düşünceler isimli okura yanıt verildi
yeşim mesegur
👌
Var mı böyle biri hayatınızda?Edebiyat
Okuduğum kitapları anlatıyorum. İzlediğim filmleri...
yeşim mesegur
Keşke ...
Muhteşem, etkileyici…
Çok şey yazmak istiyorum ama hiçbir cümle bu kitap hakkındaki hislerimi aktarmaya yeterli gelmez.
Geçmişi okuyup bugünü görmek, bilinen gerçeklerin yüzüme çarpması, bilinmeyenleri öğrenmek, geç kalınmışlığın endişesi, değiştiremeyeceğin düşüncelerin çaresizliği…
Ah Livaneli ellerin dert görmesin, ayağına taş değmesin… Öyle bir yazıyor ki sanki o anda, orada yaşıyorum.
Kitap yorumu olarak tek diyebileceğim; okuyun, okutun!
yeşim mesegur
Şimdi başladım senin tavsiyelerin beni hiç yanıltmadı. 🥰