Görüyorsun ya Yusuf, seni sevdiysem yazgım bana yapacak başka bir şey bırakmamış olduğundan. Senin güzelliğin gibi benim de muhabbetimin nedeni olmadığından.
Hep ağladı. Ama bu ağlamada kendi tanrısından beklediği bilişe dair hiçbir iz bulamadı. Ve Züleyha birden kendi tanrısından daha çok Yusuf’un Rabbini aklına getirdiğini fark etti. Hay dedi.
Bu zavallı kimse bilmiyor ki, bizim bugüne dek gözümüzün önünde olup da görmediğimiz ve bir anda görmeye başladığımız bir fil olmamıştır. Ama akıl gözümüzün önünde duran nice ayrıntıyı göremeyip de sonradan farkına vardığımız çok olmuştur.