Alis Destina
@Destinalis
– Ya kızım aslında İngilizcede okuduğumu anlıyorum, yazıyorum da, konuşamıyorum. Pıh pıh pıhh.
– Pıh pıh pıhh. Baba o, Türk sorunu. Bir de sen her şeyi anlıyorsundur da, “must”la “have to” arasındaki farkı çözememişsindir. Pıh pıh pıhh.
– Pıh. Bir de “will”le “be going to”nun farkı, gerisi tamam. Pıh pıh pıhh.
– Türklerin İngilizce derdi bunlar baba be, pıh pıh pıhh.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanın hiçbir şekilde değiştiremeyeceği koşullarda yalan söylemesi gerekir.
Eski Roma’da iktidar savaşları sırasında yöneticilerden kaçan, üst sınıfa mensup bir adam, tanınmamak için kılık değiştirmişti. Alt sınıfların yaşadığı bölgelerde kalıyordu; ama yine de ne olur ne olmaz, tanınmamak için aklına bir fikir geldi.
O sıralarda özellikle eski askerlerde çok sık görüldüğü üzere “tek gözlü” numarası yapmaya karar verdi. Bir gözünü bezlerle sıkı sıkı sarıp sarmaladı.
Gören herkes onu, tek gözünü savaşta kaybetmiş bir asker sanıyordu. Uzun bir süre böyle yaşadı. Sonra bir gün, yöneticilerin artık eskisi gibi kendisiyle ilgilenmediklerini, eskisi gibi aranmadığını öğrendi.
İlk iş olarak bir gözünü kapatan bezleri açtı, çıkardı, tekrar ikinci gözüne kavuşmak istiyordu. Ama sargıları çıkardığında anladı ki uzun zamandır kapalı kalan gözü artık görmüyor ve bundan böyle de açık olan diğer gözüyle görebilecek...
Belki de ben ömrüm boyunca başlamayı da, bitirmeyi de beceremediğim için kendimi akıllı bir adam sayıyorum.
Yargılama yeteceğinizi ve arzularınızı, evinize gelmiş sevilen iki konuk saymanızı isterim. Bir konuğa diğerinden fazla ihtimam göstermezsiniz kuşkusuz; çünkü birine daha fazla önem veren ikisinin de sevgisini ve güvenini yitirir.
