"
...
rayından çıkmıştır yaşamak
bir eskimişlik duygusu nereye baksan gücü yetmez kimsenin kimseyi kurtarmaya
çünkü ne güzeller zehir zemberek güzeldir artık
ne zehir zemberek çirkindir yeni çirkinler"
Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg'u göremesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf Dağına varamasan bile hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret. Bırak dünyanın haritasını yapmayı! Daha hayattayken bir taşı bir taşın üstüne koy. Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam Dünyanın kendisini hiç görebilir mi?"
Onu kaybetmekten korktuğun için dilinin hemen arkasında yalanlar saklıyorsun. Çünkü insan kaybetmemek için yalan söyler. Çünkü insan ayrı düşmemek için yalan söyler. Çünkü insan gücü yetmeyince yalan söyler. Gücün yetmiyor. Hiçbir şey yokmuş gibi yapmaya başlıyorsun. Gerçeklikten kaçabilmenin en mutlu anına sığınıyorsun.