Hayatın bizlere verip verebileceği tek ödül , tek armağan sevgi dolu bir insandır ve biz böyle bir insanı ilk fırsatta katlederiz. Sonra da ömür boyu bu asla bağışlamayan günahın lanetini sırtımızda taşırız.
İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı. Lakin tembelliğe alışmış olan kafası bunu bulamıyor, bulmak için uğraşmaya üşeniyor, yanlış ve bayağı olduğunu sezdiği şeyleri de kabul edemediği için selameti firarda buluyordu.
Hem bu keşmekeşi anlayıp hem de yaşamaya çalışmak her zamankinden daha zahmetli. Doğru yaşamak ve güzel insan olmak için hep fazladan bir çaba, dayanma gücün bitti sandığında hep biraz daha gayret.
Özünde iyi bir insan olduğunu düşünüp insanların mutluluğunu istiyor olabilirsin, bu seni tam anlamıyla iyi bir insan yapmaya yetmez, sadece zararsız biri yapar. Ama insanların mutluluğu için bir şeyler yapma imkanın varken yapmıyorsan, bu seni kesinlikle kötü bir insan yapar.