Yeniden genç olabilseydi keşke. Simden kadar genç olsa, yeniden başlayabilseydi hayata. Zamanın bu kadar çabuk geçişi, insan hayatının böylesine kısa oluşu haksızlıktı. İnsan, hele bir de kadınsa nasıl yaşaması gerektiğini öğrendiğinde iş işten geçmiş oluyordu. Nasıl seveceğini bildiğinde… akşam… oluyordu.
Her şeyin düzeleceği, yeniden başlayabileceği düşüncesi geçti içinden bir an. Ama bu çok uzun süre, doğru ve yararlı olup olmadığı düşünülmeden öyle olması gerektiği için beslenmiş, kalıplaşmış bir umuttu ve bu yüzden umut olmaktan uzaklaşmış, yalnızca alışkanlık ve takıntı haline gelmişti artık.
Sorunu kendinde görmeye başlamak ölümcül bir alışkanlıktır, kendi kendinin kurbanı olmuşsundur, işin en kötü en yakınındakiler bile bunu fark ettiklerinde sana acımasız olmaktan hakkını yemekten çekinmezler. Ne yaparsa yapsınlar onları suçlamayacağını bilmelerinin
rahatlığındadırlar.