Egroses
@Egroses
19 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Jane Austen den başkası yazmış olsa 50 sayfa bile okuyabilir miydim? Emin değilim. Yazarın anlatış şekline hayran kaldım. O kadar sade ve gerçekçi geldi ki kendimi durmadan kafamda canlandırırken bulmaktan alıkoyamadım. Miss Elizabeth ve Mr Darcy ise sevdiğim karakter oldular. Lydia gibi karakter de düşman başına diyerek bitireyim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okurken sanki Montaigne'in günlüğünü okuyormuşsunuz hissi yaşatıyor. Bu tarz kitaplarda en çok sevdiğim şey sizden 500 yıl önce yaşamış birisinin şu an sizin yaşadığınız durumun, düşündüğünüz düşüncenin benzerinin o zamanlarda yine yaşandığını görmek oluyor. Bundan önce de 
Marcus Aurelius 'un 
Kendime Düşünceler okumuştum. 2000 yıllık zaman içerisinde değişen tek şey zaman gerçekten. Montaigne'in beğendiği insanların düşünceleri ve fikirlerini de alakalı konuda alıntılamış olması kitaba ayrı bir güzellik katıyor.
Marcus Aurelius 'un Kendime Düşünceler okumuştum. 2000 yıllık zaman içerisinde değişen tek şey zaman gerçekten. Montaigne'in beğendiği insanların düşünceleri ve fikirlerini de alakalı konuda alıntılamış olması kitaba ayrı bir güzellik katıyor.
Mustafa Kemal Atatürk: Geometri
En sevdiğim dersi ve konuyu Atamdan dinlemek ayrı güzel hissettirdi Yapmış olduğu bütün gelişmelerin ve yeniliklerin yanında bir de böyle çalışmalar yapmış olması, Canım Atam
Mustafa Kemal Atatürk
Mustafa Kemal AtatürkHer kitap bir şey kazanmak için okunmaz tabi ama kitabın bende gram etkisi olmadı. Bir duygu değişimi, yeni bir bilgi veya herhangi bir şey dümdüz okudum ve kapattım. Kurgunun gerçeklik payı olsa yine "aa efsane böyleymiş!" derdim belki ama tamamen kurgu olduğu için onu da diyemiyorum. Yazarın Zweig'in yahudi olduğunu bilmiyordum o yeni bilgi oldu. Belki anlamaya edebi seviyem yetmemiştir, eğer öyleyse de anlayan birisi açıklarsa sevinirim.
Defter Karalaması DüşüncelerimFelsefe-Düşünce
İlk olarak şunu söyleyebilirim, bu kitap kadar duygulandığım başka bir kitap olmamıştı. Okurların incelemelerine bakınca pişmanlık ders çıkarma gibi konuların üzerine çok düştüklerini gördüm. Benim düşüncem şöyle kitap bize yaşamanın nasıl bir şey olduğunu anlatıyor. Yaşam bazen sadece yaşamdır, öyle düşünüldüğü gibi derin anlamları çıkarılacak dersleri olan bir şey değildir. Fugui askere alınırken ne tarz bir ders çıkarabilirdi ne anlam çıkarabilirdi. Sadece yaşamaya devam etti ve ailesine dönmek için uğraştı. Youqing'in ölümünden nasıl bir anlam çıkar, ya da Fengxia'nın.
Fugui gençken zampara serserinin tekiydi. Tüm parasını kaybetti, ailesine büyük çerme taktı. Peki bu parayı kaybetmeseydi, ya babasıyla beraber asılıp tüm ailesini yine ortada bırakabilirdi. Yine farklı bir şekilde askere alınabilirdi. Bunlar böyle böyle gider bu yüzden bana göre çok üstüne düşmemek gerekiyor. Bana göre olay ne karakterin gençken yaptığı şeyler ne de ailesinin sonrasında yaşadığı şeyler. Olay sadece yaşamanın nasıl bir şey olduğunu anlamak.
Herkesin kendi yaşamından görebileceği şeyler içeriyor. Bu türde kitapların en büyük katkısı da bu bence. Evet belki zaman zaman kendinizi ailenizin veya bir tanıdığınızın yerine koymakta, empati yapmakta, ne düşündüğünü anlamakta zorluk çekiyor olabilirsiniz. Kitap tam olarak onu yapıyor, onun bakış açısından hayatını anlatıyor böylece bir gün biri ile bir olay yaşadığınızda o kişinin neden böyle davrandığını anlayabiliyorsunuz. Fugui, Youqing'e koşmak para kazandırmaz dediğinde aklından ve kalbinden geçenleri biliyorsunuz. Youqing'i kıskandığından, sevmediğinden veya başka bir nedenden söylemedi bunu kendi yaşamından tecrübeleri ile çocuğu için en iyisini isteyen bir baba olarak söyledi. Yanlış anlaşılmasın Fugui iyi yaptı veya doğrusu buydu