Babalar ve Oğullar’nda Ivan Turgenyev, birbirine tamamen zıt karakterlere sahip iki arkadaşın dostluğunu oldukça gerçekçi ve etkileyici bir şekilde işlemiş. Arkady’nin zamanla Bazarov’un sert ve katı nihilist düşüncelerinden yorulması, aralarındaki bağın yavaş yavaş kopmasına neden oluyor. Turgenyev, dostluğun bir anda değil; fikir ayrılıkları ve değişen duygularla sessizce nasıl sona erebildiğini çok güçlü bir şekilde hissettiriyor.