Eren Demirkol
@Erengedik
Instagram: @eren.demirkoll| @crafthingdesign
Lifestyle Blogger / Kitap, kedi, kahve
s-erengedik.com
14 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Beyaz GecelerEdebiyat
‘Suç ve Ceza’ romanından sonra ‘Beyaz Geceler’ ile Dostoyevski hayranlığım daha da arttı. 25 yaşlarında yazdığı bu kitap yine tanıdık isimler ve yerlerde geçiyordu. Çeviri güzel olunca sıkılmadan okudum. Özellikle toplu taşıma araçlarında çok iyi oluyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Karakterin gazeteci ve hemcinsim olması itibariyle konuya hemen ısındım. Başrolde bütün misyonları yüklenmiş bir kadın. Duyguları çok karışık. İnanılmaz git geller yaşıyor. Aklında tonlarca düşünce barındırıyor. Çevresinde dönen dünya ile iç dünyası sürekli çarpışıyor. İşte kitabı çekici kılan şey. 10 sayfa sonrasını merak ediyorsunuz ve bir bakmışsınız yarısına gelmişsiniz.
Bilge Karasu, sanki deneme yazmış gibi geldi. Aslında yazmayı, çizmeyi sevenler için yol haritası niteliğinde. İçerisinden tecrübe akıyor. Kitaplar, dostluklar, hayvan sevgisi, anılar var. Meraklı olanlara tavsiye ediyorum.
Daha önce Oktay Rifat okumamıştım. Şiirlerine veya sözlerine mutlaka denk gelmişimdir orası ayrı. Orhan Veli de Garipcilerden olduğu için muhtemelen tarzını seveceğim diye düşündüm. Gerçekten öyle oldu. Altı çizilesi sözleri beni benden aldı. Sayfaları karalamamak için kendimi zor tuttum. Favorim ise kitaba ismini veren “Bir Aşka Vuran Güneş”
İlk sayfayı açtığınızda Cevat Çapan’ın yazısı ile karşılaşıyorsunuz. Başlığı “Şiirin aşınmaz zamanı”. Sonra kendinizi kelimelerin gücüne kaptırıyorsunuz. 113 sayfa boyunca derleme şiirler sizleri bekliyor.
Şiir okumayı seviyorum. İdeoloji gözetmeksizin.
Aylar önce George Orwell “Hayvan Çiftliği” kitabını okuduğumda etkilendiğim kadar “Bin Dokuz Yüz Seksen Dört” romanından etkilenmedim. Edebiyat dünyasında adını sıkça duyduğum bir eser olması ve tavsiyeler üzerine başladığım bu eser kimi zaman günlerce elimde süründü kimi zaman bir sonraki sayfayı merak ettirecek noktalara geldi. Orwell, her iki romanında da farklı düzenlerden bahsediyordu. 1984, düşünce polisinin insanları kontrol ettiği, insanların sürekli seyredildiği, adeta Jim Carrey’nin 98 yapımı Truman Show filminde olduğu gibi kontrolün başkaları tarafından sağlandığı bir yaşamdan bahsediyor.
