Şu insanlar, şu dünyada var oldukça her şeye akıl erdirecekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün doğuşuna, batışına, ölüme, kalıma, her şeye akıl sır erdirecekler. Karanlığa ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insanoğluna güçleri yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar.
Şimdi anladım ki eskiden ne yapsam önce kocamı, sonra çocuklarımı düşünerek yaparmışım. Onların karnı doysun diye aç kalmaya bile razıydım; onlar rahat etsin diye her şeye katlanırdım. Ama akıllandım şimdi, ileride kendimi düşüneceğim artık, eğer ben kendimi düşünmezsem kimse düşünmüyor beni. Erkeklere güven olmaz,
Aslında kimse, onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez. Bazı insanlar kimi coşkulu anlarında hayatlarının o altın anını "şimdi " yaşadıklarını içtenlikle (ve sık sık) düşünebilir ya da söyleyebilirler belki, ama gene de ruhlarının bir yanıyla bu andan da güzelini daha da mutlu olanını ileride yaşayacaklarına inanırlar.
İnsan, varolduğu günden bu yana sürekli olarak, içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış, ancak bu çabası içinde en az tanıyabildiği varlık yine kendisi olmuştur.