Esra
@Esrablbl
Yazar, çizer, okur... Çokça da düşünür.
İç dünyasıyla yüzleşmek isteyen herkese öneri!Psikoloji-İnceleme
"Bilinç dışınızı bilinçli hale getirmezseniz, o sizin hayatınızı yönlendirir ve siz buna kader dersiniz." Garly Gustav Jung' un bu ifadesi kitapta işlenen şemaların hayatımızdaki etkisini mükemmel özetliyor.
Bu kitap, Şema Terapi'nin kurucularından olan yazarlar tarafından, bireylerin çocukluk ve ergenlik dönemlerinde geliştirdikleri ve yetişkinlikte uyumsuz hale gelen onbir farklı davranış örüntüsünü (şema) tanımlamaktadır. Okuyucuların, bu şemaları testler aracılığıyla fark etmelerini ve Bilişsel Terapi'nin ilkeleriyle değiştirmelerini hedeflemekte.
Kısır döngü şeklinde kendini tekrar eden problemlerimiz ve sevmediğimiz zayıf yanlarımızın, hatta kamufle etmek için sahtece partlattıp güçlü sandığımız özelliklerin altında dahi bu şemalar yatıyor ve biz neden benim başıma sürekli "...... geliyor. " Diye yakınıyoruz.
Hayatımız da bu şemalara göre pozisyon alıyor hatta ne yazık ki gereksiz yere bizi korumak adına aldırdığı gardlar, yaşayacağımız güzel durumları da sabote ediyor ve blokluyor.
Siz de kendinizde yaşam akışımızın büyük bir bölümüne yön veren bu şemaların hangilerine sahip olduğunuzu tespit edip dönüştürme çabasına girmek isterseniz, kitabı okumanızı tavsiye ederim. Konu üzerine yazılmış en anlaşılır kitaplardan. Şifa olsun. Keyifli okumalar..
Reklam
Hz. Ömer (r.a) şöyle der: "Şu üç şey için ilmi öğrenme:
1.İnsanlarla mücadele etmek için.
2.Övünmek için.
3.İnsanlara gösteriş için.
Şu üç şey için de ilmi terketme :
1.İlmi öğrenmekten utanarak.
2.ilmi kıymetsiz sayarak.
3.İlmin yerine cahilliğe razı olarak.
Hangi umut getirdi seni bilmem ki,
Oysa hiç umudum kalmamıştı.
Hangi rüzgâr estirdi ki seni,
Aklım bu kadar dağılmamıştı.
Canım desem darılma bana,
Belki gerçekten mecburum sana,
Kalbim aşkı yeni tanısa da,
Gözlerim mutluluktan ağlamamıştı,
Siyah gözlerinde huzur var,
Benim için mevsim ilkbahar,
Durma güzel bir şey söyle yar,
Gönlüm böyle aşka susamamıştı,
Adımı unutursun bir gün gelir de,
Umudu düşlemek ah seninle delice,
Şu kara bahtım hesap verip de,
Belki sana itirafta bulunmamıştı,
Aşkı bilen yanar bilmeyen arar,
Karşılıksız sevgi ne işe yarar,
Şairin aşkları şiirde yaşar,
Bu şiir sensiz yazılmamıştı.
Depresyonu tüm “canlılık”ıyla yaşayan biri olarak hem kendi tecrübelerimi hem de yazarın görüşlerini birlikte paylaşacağım. İlk olarak, depresyon deyince benim aklıma majör depresyonun geldiğini ve inceleme boyunca da depresyonu bu şekilde kullanacağımı söylemeliyim. İncelemem karamsar başlayacak ama mutlu sonla bitecek, o yüzden sabredin :)
Hari ilk bölümlerde depresyonun tespit edebildiği nedenlerini sıralıyor:
Anlamlı çalışmadan kopuk olmak
Diğer insanlardan kopuk olmak
Anlamlı değerlerden kopuk olmak
Çocukluk travmasından kopuk olmak
Statü ve saygıdan kopuk olmak
Doğal dünyadan kopuk olmak
Umutlu ya da güvenli bir gelecekten kopuk olmak
Genlerin ve beyindeki değişimlerin payı
Hari, 18 yaşında ilk defa doktora gittiğinde ona depresyonun beyindeki arızalardan kaynaklanan bir hastalık olduğu söylenmiş ve yukarıdaki nedenlerden veya daha fazlasından hiç bahsedilmemiş. Kusurlu bir robot olduğunu düşünerek, mekanizmada aksayan yerleri antidepresanlarla düzeltmeye çalışmış yıllarca ama bir süre iyi hissetse de bir noktadan sonra her şey başa sarıyormuş çünkü asıl sorunlar halı altına süpürülmüşler doktorlar tarafından. Ve yazarımız kusurlu bir robot olduğu hikayesinden daha fazlasına inanmamış.
Bu bana çok ilginç geldi gerçekten. Çünkü gittiğim doktorların hiçbirisi beni böyle talihsiz bir hikayeye inandırmakla yetinmedi. Yaşadığım berbat durumun nedenlerinden de bahsettiler, onlar sormasa bile ben onlara nasıl bu hale geldiğime yönelik düşüncelerim olduğunu söyledim ve anlattım.
Yazarın sıraladığı tüm nedenlere katılıyorum. Yaşantıdaki bozukluklar insanı depresyona sokuyor. Özellikle de bunların birçoğu bir araya geldiği zaman insan kendini tanıyamayacağı, zihninde ve bedeninde olup bitenlere anlam veremeyeceği bir noktaya geliyor -eğer ilk defa yaşıyorsa-. Ben de
Reklam