Kendi kabuğunu kıramamış, kendini tamamlama yolculuğuna çıkamamış her insan kendine atılan yemlerle bir kafesin içinde yemlenen kuşa benziyor. Gökyüzünü, özgürlüğü birkaç kanat çırpma mesafesi kadar sanıyor. Halbuki bütün dünya insanlar için, bütün insanlar birbiri için varlar.