Profesör Dweck'e göre;
ebeveynler ve eğitimciler olarak yapmamız gereken, yetenekler hususunda mutlak değişmez bir bakış açısı aşılamak yerine, çabanın başarıda en önemli unsur olduğunu ve başarısızlığın en önemli sebebinin yetenek eksikliği değil de vazgeçmek olduğunu düşünmektir.
Bizim de ilişkilerimizde istediğimiz bu değil mi? Bizi daha yakına davet eden birisi? Her insan ilişkisinin ardında bu yatmıyor mu? Bizimle olmayı, biz istediğimiz ya da yalvardığımız için değil, öyle istediği için seçen birisi?
Düşünsene Deniz, çoğumuz, sürekli bir korkuyla beslenen, öğretilmiş o kıskançlıkla kösteklenen, sorgulanması yasaklandığı için sürekli engellenen potansiyelimizin cenazesine gidiyor gibi gidiyoruz her sabah işe.