İkinci Dünya Savaşı bir çok eserde konu edilmiş, acısı dillendirilmiştir. Zweig’ın bu eseri savaşın ayırdığı bir memnu aşkın dönüşümü üzerinedir. Aslında hayat koşulları kişilerin savaşıdır. Ve bu savaştan galip de çıksak değişiriz.
Yaşamını yalnızca anılarla sürdürmek insanın doğasında yoktu. Nasıl ki bitkilerin renklerinin solmaması ve yapraklarının dökülmemesi için topraktan besin ve gökyüzünden ışık almaya ihtiyacı varsa, rüyalar gibi esrarengiz şeylerin de duygulardan beslenmeye, biraz resimsel desteğe ihtiyacı vardı. Yoksa kanları azalır, parıltıları solardı.